» Rozdział 16 .

*Dom Kacpra*
Chłopaka obudził budzik który zadzwonił o 10. Śniadanie miał za 30 min. więc postanowił pójść do toalety. Gdy wrócił włączył komputer. Na czacie była dostępna już Eliza. Miała opis " Nawet nie powiedziałeś o co dokładnie chodzi.;/ " Kacper wiedział już że to o nim, nie powiedział jej kiedy wyjeżdża itp.. bo jeszcze nie wiedział. Dopiero gdy wrócił do domu dowiedział się wszystkiego. Sam ustawił opis " Nie powiedziałem, bo nic nie wiedziałem." . Po chwili napisała do niego Eliza.
Eliza: Hej.
Kacper: Cześć. Przepraszam że cię wczoraj nie odprowadziłem..
Eliza: Spoko, 5 lat nie mam. Jedynie co to jakiś menel się mnie czepił.
Kacper: Jak to jaki menel?!
Eliza: Przecież, żartuje.. wiesz już jak to jest jak się kogoś starszy heh..
Kacper: To weź mnie nie strasz, ok?
Eliza: ta.. ta..
Kacper: Dobra, ja lecę na śniadanie. Najwyżej zadzwonię.
Eliza: Spoko. Smacznego.
Kacper. Dzięki, pa.
Eliza; Nom, pa.
Kacper wyłączył się z czata i poszedł na śniadanie. Przy stole czekała już na niego mama. Tata wyjechał w delegacje. Przy śniadaniu panowała cisza.
-Kacper, ty masz dziewczynę? - ciszę przerwała mama.
Chłopak krztusząc się jedzeniem odpowiedział..
-Nie mam. - odparł smutnym głosem.
-A ta.. Eliza? - spytała z zaciekawieniem.
-Nie.. nie jesteśmy parą. - odpowiedział jąkając się.
-Czemu?
-Możemy o tym nie mówić?! - chłopak zdenerwował się.
-Możemy, ale nie denerwuj się. - odparła spokojnym głosem mama.
Kacper ze złością na twarzy dokończył śniadanie. Gdy skończył ruszył do swojego pokoju. Złapał za telefon i zadzwonił do Elizy.
-Halo? - powiedziała radosnym głosem Eliza.
-Cześć, dzisiaj wychodzimy na dwór? - spytał.
-Taa.. - odpowiedziała śmiejąc się.
-To dzisiaj wychodzimy.. ale sami .
-Czemu, jak to sami? - odparła ze zdziwieniem Eliza.
-Musimy porozmawiać... - powiedział poważnym głosem.
-Uu.. już się boje. No ale okej.
-To za 30min, na boisku?
-Spoko, pa.
-Pa.
Kacper rozłączył się. Nie wiedząc jak zareaguje Eliza, ubrał się i wyszedł z domu bez słowa. Ruszył w stronę boiska.
* Na boisku*
Czekała tam już na niego Eliza, siedząca na długim szarym murku. Podszedł do niej, lekko pocałował ją w polik i usiadł. Chwilę panowała cisza.
-To o czym chciałeś porozmawiać? - przerwała ciszę Eliza.
-Na obóz wyjeżdżam za 4 dni.. - oznajmił wzdychając.
-Już?! Tak szybko? A do kiedy? - pytała zaciekawiona Eliza.
-Na 3 tygodnie. - powiedział ze smutkiem w głosie i spuszczając głowę.
-Hem?! Pff.. przeżyje jakoś. - zaśmiała się.
-To ty tęsknić będziesz? - powiedział podnosząc głowę.
-Taa.. jak mam nie tęsknić za osobą którą, dobra nie ważne. - powiedziała wzruszając ramionami.
Kacper wstał i staną na przeciwko Elizy.
-Ważne. - powiedział łapiąc ją za ręce.
-Eeee.. którą kocham?
-Przecież, ty mnie nienawidzisz.. - oznajmił puszczając jej ręce.
-Kocham cię.. - odpowiedziała i zaczerwieniła się. - przecież, już ci wybaczyłam.
-Kiedy? - spytał zdziwiony.
-Nie ważne.
-To ty nie kochasz Marcina? - spytał siadając obok Elizy.
-Nie? Chyba na głowę upadłeś... - powiedziała tykając palcem Kacpra.
-No, ale całowałaś go.. on ciebie ..
-Ja lubię tylko jak się czerwieni wygląda wtedy słodko. Odbija mi.. przecież wiesz... Mnie nie pocałował.. chciał.  Ale ja mu nie pozwoliłam. Pamiętam o tobie. - odpowiedziała wtulając się w niego.
-To dlaczego jak mnie kochasz nie chcesz być ze mną? - spytał smutnym głosem.
-Trochę się boje. Że znów coś się stanie.. - oznajmiła siadając prosto.
Kacper wstał. Opowiedział jej że to było wszystko przez Szymona. Teraz.. nie utrzymuje z nim kontaktów, więc nic nie powinno się stać. Eliza powiedziała mu że spróbuje jak wróci z obozu. Kacper usiadł z powrotem koło Elizy chciał ją pocałować, jednak nie wyszło ona odchyliła się więc się przytulili. Chłopak zabrał ją na lody. Potem Kacper zabrał Elizę na dłuugi spacer. Dziewczyna całą drogę myślała o obozie, Kacpra. Nie chciała żeby wyjeżdżał.. wiedziała że nie może nic na to poradzić.
-Kacper? - spytała w pewnym momencie Eliza patrząc na Kacpra.
-Słucham cię. - odpowiedział spoglądając na przyjaciółkę.
-Musisz jechać na ten obóz? - spytała.
-Muszę, już jest zapłacone i wgl.. - odpowiedział.
-Aha, boję się że ci się coś stanie lub .. zapomnisz o mnie i będziesz miał innych przyjaciół i wgl.. - odpowiedziała smutnym głosem.
Kacper i Eliza stanęli. Kacper spojrzał się na nią ona na niego.
-Eliza, obiecuję ci .. nigdy o tobie nie zapomnę. Nie będę miał nowych przyjaciół.. ani dziewczyny. Przecież, ciebie kocham..
Eliza bez słowa złapała Kacpra za rękę i poszli dalej.

***

I jak . ? ;d Rozdział jakby coś pisałam sama . XD

Tu macie do mnie kontakt:

e-mail: ingenious@interia.eu

GG; 22338204 .

Ostatni rozdział w tym miesiącu.^^

Blog od 17.07.2012 . Czyli... 15 dni.. xd

I jest już ( do dzisiaj 31.07. ) 1945 odwiedzin

i 104 komentarze . ; > Dzięki . ♥ 

» Rozdział 15.

Elizę obudził telefon od Anii czy wyjdzie na dwór. Zgodziła się. Gdy się rozłączyła spojrzała na zegarek, była 9:54. Zdziwiło ją że mama nie obudziła ją na śniadanie które było o 9:30 . Rzuciła telefon o poduszę i poszła się umyć do toalety. Kiedy wyszła, ruszyła do swojego pokoju ubrać się. Założyła luźną bluzkę, krótkie spodenki, trampki, uczesała się w kucyk i założyła okulary. Zeszła na dół, na stole czekały na nią kanapki z serem i szynką. Zjadła 2.

-Eliza nareszcie wstałaś. - powiedziała jej mama wstając z kanapy.

-Przepraszam, że nie zeszłam na śniadanie. Wczoraj za długo chyba byłam na dworze. 

-Nic nie szkodzi.. wychodzisz też dzisiaj? - spytała z zaciekawieniem.

-Am.. tak. idę z Anią, Kacprem i Marcinem na dwór.

-Aha, a o której... Jak można wiedzieć? 

-Nie wiem... Zadzwonią. - odparła z obojętnością w głosie.

Jej mama kiwnęła głową i wróciła do oglądania telewizji. Eliza postanowiła wyjść na balkon, jednak było za gorąco. Gdy wróciła do swojego pokoju, zadzwonił telefon - dzwoniła Ania.

-Idziesz? Czekamy na dole.

-Tak już schodzę. 

Eliza rozłączyła się. Złapała torbę i wyszła z domu.

-No... dzisiaj wyglądasz normalnie. - powiedziała Ania.

Eliza uśmiechnęła się do Anii. Cała 4 poszła na dwór. 

-I co będziemy robić? - odezwał się w pewnym momencie Marcin.

-Em.. idziemy na pole poza miasto? - odezwała się Eliza.

-Jakie pole? - spytał zdziwiony patrząc na przyjaciółkę.

-Pff... Zobaczycie, idziemy?

-Nom.

Wszyscy poszli za Elizą. Kiedy doszli na pole, opadli ze zmęczenia na trawę. Nie było nic nadzwyczajnego w tym miejscu, jednak panowała tam cisza i spokój.

-Boże... nie mówiłaś że to tak daleko... 

-Samochodem wydaje się bliżej. - zaśmiała się.

-No, samochodem wszędzie jest bliżej. 

Wszyscy wybuchli śmiechem. Eliza wstała i usiadła pod drzewem.

-Czemu tam siedzisz? - spytała zaciekawiona Ania.

-Bo tu jest cień?

-Racja.

Przyjaciele usiadli obok Elizy opierając się o trzon drzewa. 

-I co my będziemy tu robić? Nudy.. - powiedział Marcin przerywając panującą dotychczas ciszę z naciskiem na ostatnie słowo swojej wypowiedzi.

-Zwykle przyjeżdżam tu z psem mojej cioci i się nie nudzę. - odpowiedziała Eliza.

-O boże Eliza. Chodźmy tam.. - przemówiła Ania, wskazując palcem drogę.

Wszyscy wstali i ruszyli za Anią. Droga prowadziła do małego jeziorka otoczonego drzewami. 

-Płytko - oznajmiła schylając się i wpatrując w wodę.

-No.. płytko. Ale co my będziemy tu robić? 

-Na przykład to... - Ania nie dokończyła swojej wypowiedzi, tylko podbiegła do Marcina, a ten wpadł do wody.

-Oszalałaś czy jak?! - krzyknął zły na nią Marcin, gdy już się podniósł.

-No. Żebyś wiedział. Pff.. Mięczak. Wody się boi! - dziewczyna zanosiła się śmiechem.

Eliza stanęła z tyłu Anii i popchnęła ją. Na co jej przyjaciółka jeszcze głośniej się śmiała. Eliza nie zastanawiając się, samowolnie weszła do wody.

-Kacper chodź! - zwróciła się do niego Ania.

-Nie! - zaprzeczył.

-Czemu?! Boi się! Haha! - wyśmiał go Marcin.

-Nie boje się.. tylko woda jest brudna.. Fee. - skrzywił się wyrażając obrzydzenie.

-Pff... gadasz jak baba..! - krzyknęła Eliza.

Cała trójka oddaliła się w wodzie od brzegu. Nagle zobaczyli że coś w niej pływa.

-Tu coś jest!! - wykrzyknęła Ania.

-Ryby się boisz? - powiedział ze spokojem Marcin.

-Tak!! Weź ją!! Ona pływa koło mnie!! Marcin!! - panikowała odskakując od ryby.

Chłopak przegonił rybę, przestraszona Ania wybiegła z wody razem z Elizą.

-Mówiłem.. - powiedział Kacper.

-Co mówiłeś? Nic nie mówiłeś.. - odpowiedziała mu nadal przestraszonym głosem Ania.

-Ta woda jest brudna.. wiadomo że tu coś pływa. - rozłożył ręce na boki.

-Pff.. a idź w cholerę! - krzyknęła. - Eliza? - zwróciła się do przyjaciółki.

-Nom?- spojrzała na Anie.

-Powiesz, tak z ciekawości.. jak ty to zrobiłaś że Marcin przestał się wstydzić?

-Może sam wam powie. Ja nie zamierzam. - oznajmiła ruszając charakterystycznie rękoma.

Postanowili pójść z powrotem na pole. Gdy już wyschnęli, Eliza z Kacprem zaczęli się wygłupiać. Nagle Eliza upadła na Kacpra, a po chwili zadzwonił mu telefon. Dziewczyna zeszła z niego. Oboje wstali a chłopak wyciągnął z kieszeni telefon.

-Mamusia dzwoni? - powiedziała ze śmiechem Eliza.

-Taa..  cicho teraz. - uciszył przyjaciół i oddalił się o kilka kroków.

Rozmowa trwała nie dłużej niż 5 min. Gdy się rozłączył, podszedł do nich z wymalowaną radością na twarzy.

-Co jest? - spytała Ania.

-Jadę na obóz. - odpowiedział.

-Ty?! Taki stary? Hahaha! - naśmiewała się.

-Na sportowy obóz. - wyjaśnił po czym przybrał poważny wyraz twarzy. 

-Am.. to co innego. - uspokoiła się.

Rozmowa zakończyła się. Postanowili wrócić do miasta. Po mieście pochodzili do godziny 23. Eliza cały czas była ciekawa czemu nie powiedział więcej informacji...Tym razem Kacper nie odprowadził Elizy tylko pobiegł jak najszybciej do siebie.

***

I jak? ;D Podoba się rozdział.? ^ ^

Pomogła Kasumi-Chan. ♥ . Za co 

bardzo jej dziękuje. ; >

» Rozdział 14.

-Wszyscy mi już umarli.. ciocia, wujek, babcia.. jeszcze tylko dziadek..
-Współczuje.. - powiedziała Eliza.
Po 15 minutach Kacper otrząsnął się..
-Em.. już mi lepiej..
Eliza przestała tulić Kacpra poprawiła spódniczkę i stanęła.
-To ja idę.. pa. - powiedziała
-To ty do nas nie przyszłaś? - spytała się Ania.
-Po co? Do kogoś kto mi pomógł.. i do kogoś kto nie wierzy nikomu? Pff..
Kacper stanął koło Elizy złapał ją za ręce..
-Ta... mogłem ci nie pomagać, mógł cię ten samochód rozjechać w cholerę! Al..
Eliza wyrywała swoje ręce z rąk Kacpra jednak to nic nie dawało.
-Puść! Tak bardzo chcesz żeby mnie nie było?! To da się zrobić.. przecież tu jest jezdnia, w domu mam tabletki.. spoko..
-...ale gdybyś wpadła pod samochód ja wpadłbym pod drugi..
Dziewczyna spojrzała się tylko na niego.. nic więcej nie powiedziała..
Na murku siedział Szymon z kolegami. Eliza popatrzała się chwilę na nich i powiedziała:
-Był kiedyś najlepszym przyjacielem , ale głupota potrafi zniszczyć wszystko.. 
-Ta.. - odezwał się w pewnym momencie Kacper.
-Ty weź mnie puść!
Eliza zaczęła szarpać się. Po chwili Kacper sam puścił jej ręce.
-Idiota!
Eliza uderzyła go w rękę. Potem drugi raz.
-Jaka agresywna ! - zaśmiał się Kacper.
Dziewczyna zaczęła bić Kacpra.
-Uspokój się..
Kacper złapał za ręce Elizę i przytulił do siebie.
-Eh.. wiem że mnie kochasz. Ale nie musisz tego wyrażać agresją.. wystarczą słowa. - zaśmiał się.
-Hahaha.. bardzo śmieszne!
-No śmieszne..
-Dobrze, pośmialiśmy się a teraz mnie puść..
-Nie.
-Czemu?!
-Powiedz że mnie kochasz.. i pocałuj.
-Kocham cię.
-A buzi . ?
-Buzi to ci mamusia da przed snem . Idziemy.
Eliza odwróciła się. Odwrócił ją z powrotem Kacper i pocałował.
-Teraz możemy iść. - zaśmiał się.
Eliza stanęła koło Ani, Kacper przez pół drogi próbował złapać za rękę Elizę, ona jednak za każdym razem puszczała. Gdy przechodzili koło ławki Eliza usiadła i ściągnęła buty.
-Co ty robisz? - spytała Ania.
-Nogi mnie od tych butów bolą.. jednak wolę trampki lub adidasy.
-Się nie dziwię.. nigdy się w szpilkach nie widziałam. Ok. Zakładaj te buty i idziemy dalej.
Eliza założyła buty. Jednak jak wstała nie mogła iść dalej.
-Poczekaj pomogę ci. - powiedział Kacper.
Chłopak podszedł do Elizy i wziął ją na ręce.
-PUŚĆ!!
-Wolisz cierpieć?
-TAK!!
-Pff.. i tak cię nie puszczę! Jak się będziesz wyrywać to cię wezmę jak worek ziemniaków!
-Nie zrobisz tego!
-Och.. czyżby?
Gdy Eliza się wierciła Kacper wziął ją " jak worek ziemniaków " . Poszli dalej.
-Ale nudy. - powiedziała Eliza.
-To co mamy robić? - odpowiedziała jej Ania.
-Nie wiem.. ale Kacper, możesz mnie już puścić.
-Okej.
Kacper postawił Elizę na ziemię.
-Ania?
-Co, Eliza?
-Marcin jeszcze jest u ciebie, nie?
-No jest.. co chcesz od mojego kuzyna który jest wgl. nieśmiały?
-Pff... idziemy po niego.
-Po co?!
Ania zrobiła wielkie oczy.
-Bo tak.. zobaczysz PO CO ..
3 przyjaciół poszła po Marcina..
-No cześć Marcin! - wykrzyknęła Eliza.
-Em.. no hej.
-Pff.... co ty taki nieśmiały?
Eliza podeszła bliżej do Marcina.. chłopak tylko wzruszył ramionami. Marcin chwilę patrzał na Elizę. Ona na niego.
-Ej, co wy się tylko na siebie patrzycie? - spytała Ania.
Eliza znienacka pocałowała w usta Marcina. Chłopak się zaczerwienił.
-Tia.. jesteś bardzo nieśmiały i wstydliwy. - powiedziała Eliza śmiejąc się.
-Upokorzyć go chciałaś czy co?! - wykrzyknęła Ania.
-Nie..
-To co ty robisz?!
-Nic.. on jest taki słodki jak się czerwieni..
-Pff.. uważaj, bo w kolejnym się zakochasz!
-Spokojnie... - zaśmiała się Eliza.
-To po co wy mnie na dwór wyciągnęliście? - spytał Marcin.
-A tak, bo nudno..- odpowiedziala mu Eliza.
-Aha..
Cała czwórka poszła na boisko w swoje ulubione miejsce gdzie zawsze jest cień. Cały czas o czymś rozmawiali. jedyna osoba jaka nie rozmawiała, był to Marcin.
-Zaraz mnie szlach trafi.. Marcin wstań.
-Po co ?
-No wstań!
Gdy wstał Eliza złapała go za rękę i usiadła z nim trochę dalej. Kacper z Anią zastanawiali się co Eliza tym razem wymyśliła.
-Czemu ty taki wstydliwy i małomówny? Wyciągnęliśmy cię na dwór.. ty tylko siedzisz sam i nic nie mówisz..
-Co mam mówić? Nie znam was..
-Rrracja..
-Właśnie. Ej, a ten.. no wiesz.
-Pocałunek?
-Ta.
-Nie wiem sama, odbija mi ostatnio. Po prostu chyba lubię jak się czerwienisz.. jesteś wtedy taki słodki, nie mogłam się powstrzymać.. przepraszam.
-Spoko, nic się nie stało.
Eliza uśmiechnęła się do Marcina, od do niej. Wybuchli w śmiech.
-Too.. mówisz że wyglądam słodko jak się czerwienie? - powiedział Marcin.
-Taak. - zaśmiała się znów Eliza.
-Miło takie coś usłyszeć..
Marcin usiadł bliżej Elizy. Schylił się, chciał ją pocałować. Ona jednak zakryła mu buzię ręką.
-Bo jeszcze się zakocham.. - zaśmiała się.
Obydwoje wpadli w śmiech.
-Dobra, chodź do nich.. zaraz powiedzą że coś kręcimy  . - powiedział Marcin.
-Zgoda..
Eliza z Marcinem usiedli z powrotem koło Ani i Kacpra. Tym razem do rozmowy włączył się również Marcin. Gdy na zegarku wybiła godzina 23 wszyscy rozeszli się do swoich domów. Kacper postanowił odprowadzić Elizę do domu. Próbował wyciągnąć od niej jak ona to zrobiła że Marcin zaczął z nimi rozmawiać ona mówiła mu że to tajemnica, ale nic wielkiego nie zrobiła.

***

Podoba się rozdział? xd Mam nadzieje że tak . ^ ^
hym.. albo mi się wydaje.. albo to najdłuższy rozdział. xD Chyba
dlatego że duużo dialogów.;xx
Tu macie do mnie kontakt:
e-mail: ingenious@interia.eu
GG; 22338204 .
Odpiszę wam zawszę. ^.^

» Rozdział 13.

Samochód był kilka metrów przed Elizą. Nie nadążał hamować. Ania z przestraszoną miną patrzyła na całą sytuacje.
-Eliza, nie świruj! Chodź do nas no! - wykrzyknęła przestraszona Ania.
-NIE! Dajcie mi spokój!
-Muszę jej pomóc! - powiedział Kacper.
-Ale jak?! Ona nikogo nie posłucha!! - Ania złapała za rękę Kacpra - Rób coś zaraz zginie!
Kacper podbiegł do Elizy przytulił ją i rzucił o ziemię. Samochód pojechał dalej.
-Co ty robisz?! Puszczaj mnie!! Debil! - zdenerwowała się Eliza..
-Ratuje ci życie!!
-Puszczaj mnie!
Eliza wyrwała się od Kacpra. Usiadła na chodniku i oparła się o murek. Łzy same leciały jej z oczu..
Gdy tylko się otrząsnęła podeszła do niej Ania.
-Eliza..
-Co? Daj mi spokój...
Dziewczyna wstała i poszła.
-Eliza poczekaj ! - powiedział Kacper.
-Nie! Po co mi pomagałeś?! No po co?!
Chłopak podszedł do Elizy..
-Bo mi na tobie zależy..
Eliza odwróciła się i poszła do domu.
-ELIZA! Co ty wyrabiasz?! Sąsiadka do mnie przybiega, mówi że moje dziecko stoi na środku jezdni!!
-Daj mi i ty spokój.. kiedyś ci wszystko wyjaśnie..
Dziewczyna zamknęła się w swoim pokoju.
Po co on mi pomagał?! No po co?! Teraz by mnie nie było.. byłoby lepiej . - myślała.
Eliza poszła do pokoju gościnnego gdzie siedziała jej mama.
-Powiesz mi o co chodzi? - spytała.
-No.. wszystko mnie przerasta.. bo pokłóciłam się z Szymonem bo wykorzystał mnie dla zakładu.. potem mu wybaczyłam, on popsuł moją przyjaźń, potem nakłamał Kacprowi i Ani.. eh. mówiłam że kocham Szymona i Kacpra. Za dużo tego!!
Mama Elizy wstała usiadła koło niej i ją przytuliła. Dziewczyna rozpłakała się.
-Córciu..na prawdę, nie wiem jak ci pomóc.
-Jasne.. nikt nie wie.
Zadzwonił telefon..
-Kto dzwoni? - spytała mama.
-Kacper..
-Odbierz..
-Po co?
-Może ma ci coś ważnego do powiedzenia, odbierz.
-Nie.
Eliza odrzuciła połączenie. Poszła do swojego pokoju. Podeszła do lustra.
Jaka ja jestem brzydka.. - pomyślała.
Poszperała w szafie i znalazła swoją spódniczkę jasno-pomarańczową i jasno-niebieską bluzkę i niebieską kamizelkę.
Mam pomysł. - powiedziała sama do siebie.
Zdjęła okulary. Uczesała się w kucyk i nałożyła na siebie ubrania. W szafie znalazła też buty na obcasie niebieskie. Pomalowała oczy tuszem do rzęs. Wyszła na dwór, poszła na boisko. Spotkała tam Kacpra i Anie. Kacper płakał z nie wiadomo jakiego powodu, a Ania go pocieszała. Kacper i Ania patrzeli się co jakiś czas na Elizę. Najwyraźniej jej nie poznali. Z naprzeciwka szli Kamil i Krystian.
-Hej Kamil! - wykrzyknęła Eliza.
-Znamy się? - odpowiedział.
-No...
Dziewczyna podeszła do Kamila.
-Em.. to ja Eliza. - wyszeptała.
-Ale.. przecież ty.. wgl. cię nie poznałem.
-I o to chodzi.. - zaśmiała się Eliza.
-Ale wolę cię w okularach, długich lub krótkich spodenkach, w luźnych bluzkach i bez pomalowanych oczu.. naturalna.
-Też siebie wolę wcześniejszą.
-To po co się tak wystroiłaś?
-Eh.. nie ważne. Idę. Pa.
-Pa.
Eliza podeszła do Kacpra i Anii.
-Czemu płaczesz? - spytała.
-Eeee.. my się znamy? - spytał Kacper ocierając łzy.
-Ta..
-To kto ty?
-Eliza. - powiedziała Ania.
-Nom
-Skąd wiedziałaś że to Eliza ?
-Bo ma pieprzyk na szyi i na policzku..
-Ale po co się tak wystroiłaś?
-Chciałam pokazać ludziom że nie tylko jestem pryszczatą okularnicą..
-Aha.. ale ładniej ci..
-ta, ta.. w okularach, spodniach i luźnych bluzach..
-Właśnie..
-Powiesz mi czemu płaczesz?
-EEh.. jego ciocia umarła.. - powiedziała Ania.
-Oł.. współczuje ci..
Eliza wtuliła się w Kacpra.

***

Podoba się.? xd 

» Rozdział 12.

-Biją go! - wykrzyknęła nagle Eliza.
-Kogo? - spytała Ania.
-No Szymona no! Biją go!
-Kto go bije?! - wykrzyknął Kacper.
-No .. niby ci jego " koledzy " .
-Zejdź...
-Musimy mu pomóc! No..!
-Po co?!
-Bo.. bo tak! No !! Kurcze!
-Daj se spokój!! Usiądź!! Będziesz się nim przejmować!! - zdenerwowała się Ania.'
Eliza bez słowa zeszła na dół bez słowa i usiadła koło Kacpra.
-Uparte osły z was nic więcej! - wykrzyknęła Eliza.
Dziewczyna wstała i stanęła na przeciwko Anii, Kacpra i Marcina.
-Mimo co nam zrobił to dalej nasz znajomy, tak?!
-Eliza! Co w ciebie wstąpiło?
Kacper podszedł do Elizy i stanął koło niej.
-Daj mi spokój i zostaw mnie!
-O co ci chodzi!? Dopiero mówiłaś " nienawidzę Szymona " teraz chcesz mu pomagać?! Weź się ogarnij! - zdenerwował się Kacper.
-Właśnie.. Kacper ma racje.. nigdy się nie zdecydujesz.. - wstała Ania.
Elizie łza zakręciła się w oku. Wiedziała że jej przyjaciele mają racje.
-Macie racje.. - powiedziała Eliza smutnym głosem.
Dziewczyna zdjęła rękę Kacpra ze swojego ramienia i pobiegła do domu.
-Eliza, zaczekaj! Przepraszam! - wykrzyknął Kacper.
-Daj mi spokój! Chcę być sama! Muszę... to wszystko przemyśleć!
Eliza pobiegła do domu. Trzasnęła drzwiami od swojego pokoju.
-Eliza, co się stało? - weszła do jej pokoju mama.
-Nic.. proszę nie obraź się ale wyjdź. chcę być sama.
-No.. dobrze. Wychodzę.
Stanęła przed szafką na której miała zdjęcia.. Szymona, Kacpra, Anii i swoje. Pierwsze stało zdjęcie Elizy z Kacperem.. szczęśliwych i przytulonych do siebie. Dziewczyna wzięła to zdjęcie do ręki i zauważyła za tym zdjęciem, zdjęcie jej z Szymonem.. śmiejących się jak on trzyma ją na barana. Odłożyła zdjęcie jej z Kacprem i wzięła to z Szymonem. Łza zleciała jej z oka. Sama nie wiedziała co się z nią dzieje..
Przecież, on nie umarł! - myślała cały czas. - On żyje! Czemu ja tak za nim płaczę. Wzięła to zdjęcie, usiadła na kanapie i przytuliła do siebie. Nagle zadzwonił jej telefon dzwonił Szymon.
-Halo? - powiedziała zapłakanym głosem.
-Cześć.
-Cześć.
-Czemu chciałaś mi dzisiaj pomóc?
-Skąd wiesz?
-Ania.. Kacper?
-Ahaa.. no sama nie wiem. Kurde jestem jakaś nie normalna no!
-Eliza?
-Co?
-Ty coś czujesz dalej do mnie czy nie?
-Tak.. znaczy nie... przecież kocham Kacpra.. ale ciebie też.. jprdl!! Jestem chora!! psychicznie chora!!
-Czemu?
-Bo najpierw mówię że cię nienawidzę.. potem ci wybaczam.. chciałam ci pomóc.. teraz mówię że cię kocham.. co jest nie prawdą.. chyba.. widzisz?! Wygaduje głupoty!
Zapadło milczenie..
-Szymon? Czemu nic nie mówisz?
-Bo nie wiem co..
-Ta...
-Ja kończę, pa.
-No ok. Pa.
Eliza jak się rozłączyła rzuciła telefon na tapczan odłożyła zdjęcie i położyła się.. zaczęła płakać w poduszkę.
Minął tydzień, ani Ania ani Kacper, nie odzywali się.. nie odbierali telefonu od Elizy. Pewnego dnia Eliza wyszła na spacer. Sama. Miała tylko słuchawki w uszach. Po drodze spotkała Anie i Kacpra.
-No witam, witam . - powiedziała Eliza.
-ee..cześć? - powiedział Kacper.
-Pff.. hej? - odpowiedziała Ania.
-Co się stało?
-Nie wiesz?
-I don't know...
-To Polska nie Anglia!! - wykrzyknął Kacper.
-O co ci chodzi? Nie odbierasz telefonu nic!
-Eh, nie odbieramy telefonu, bo zerwałaś z Kacprem przez Szymona. A o mnie powiedziałaś że jestem wredną idiotką zakochując się w Kacprze jak byłam zakochana w Maćku!
-Co do cholery?! Ja z nikim nie zrywałam! Nic o tobie nie mówiłam!!
Eliza odwróciła się i pobiegła do domu. W domu zadzwoniła do Szymona.
-CO TY NAGADAŁEŚ KACPROWI I ANII?! Gadaj!
-Ja?!
-Nie ja wiesz!
-No dobra.. pff.. chciałem żebyś się pokłóciła z Kacprem i Anią.. chciałem cię dla siebie..
-Czemu?
-Bo .. zakochałem się w tobie tak?!
-Kolejny zakład?!
-Nie.. serio..
-Nie mogłeś po prostu powiedzieć? Idiota.. wiesz.. nie chcę cię znać.. skłóciłeś mnie z moją najlepszą przyjaciółką i przez ciebie straciłam chłopaka... kogoś kto mnie serio kochał...
-Ale.. znów mi i tak wybaczysz..
-Nie.. już nie.
Eliza rozłączyła się.. podeszła do komody, wyjęła wspólne zdjęcie z Szymonem z ramki i podarła. Usiadła na podłodze i zaczęła płakać. Nagle zadzwonił Kacper.. miała nadzieje że ją przeprosi.. myliła się.
-Eliza szybko zejdź na dół Anie potrącił samochód!
Eliza nic nie mówiąc rozłączyła się, założyła buty i wybiegła z domu. Przed klatką spotkała Kacpra.
-Chodź szybko!
Kacper szarpnął Elizę za rękę i zaprowadził z blok.
-Jej nic nie jest!! - zdenerwowała się Eliza.
-No..żyje super nie?! - wykrzyknęła ze śmiechem Ania.
Elizie spłynęły kolejne łzy z oczu.
-Debile.. - powiedziała.
Przed jej blokiem była dość ruchliwa ulica. Eliza stanęła na środku niej.. chciała nie żyć..
-ELIZA CO TY ROBISZ?! - wykrzyknął Kacper.
-Nie widzisz? Chcę umrzeć.. wszyscy traktujecie mnie jak zwykłą szmatę do podłogi! Myślicie że co ja jestem?! Zabawka!?
Z na przeciwka jechał samochód.. trąbił na Elizę, ona jednak nic. Jak wryta w ziemię stała na środku jezdni..
-Kacper musisz wiedzieć że cię kocham!! - wykrzyknęła...
Kacper z Anią patrzyli się na nią.. nie wiedzieli co robić. Samochód był coraz bliżej zapłakanej, bladej ze strachu Elizy..

***

Ehh... dodałam dzisiaj ten rozdział.xD 

Sorki że tak późno . xd 

Chciałam wam baardzo podziękować. ♥

Miło jest przeczytać komentarze typu:

" Nie mogę się doczekać dalszych rozdziałów, masz talent! " ( autor; Anonimowy )
Albo;
" Twój blog jest wspaniały ;) Widać że na prawdę masz talent do pisania.:D z niecierpliwością czekam na dalszy ciąg. ; > " ( autor; Anonimowy )
Dziennie mam od 100 do 300 odwiedzin na blogu.;)
Bardzo mnie to cieszy . < 3
Tu macie 3 screeny. ( kliknij, aby powiększyć )

Z ostatniej fotki widać że mam już 62 komentarze . ^ ^ 
Jeszcze raz baardzo wam dziękuje . < 3
I tak jak kiedyś pisałam.. moglibyście ustawić link do bloga w opisie na gg..
na nk..  żeby było więcej czytelników? Z góry wam dziękuje . < 3
Jeżeli macie do mnie jakieś pytania.. piszcie.: 
e-mail: ingenious@interia.eu
GG; 22338204 .
Zawsze wam odpiszę. ♥

» Rozdział 11.

Następnego dnia Ania, Eliza, Kacper i Marcin ( kuzyn Anii ) umówili się na pizze. W pizzerii spotkali Szymona i jego kolegów. Cały czas patrzeli się Elizę, Anie, Kacpra i Marcina. Jakby knuli jakiś drugi plan.
-Szymon! - wykrzyknęła Ania.
-Zamknij się!! Po co go wałasz? - zdenerwowała się Eliza.
-A tak..
-Boże..
Na szczęście Szymon nie zareagował na to. Do Elizy podszedł jeden z kolegów Szymona.
-Chodź na chwilę. - powiedział spokojnym głosem.
-Nie.
-Chodź nic ci się nie stanie, obiecuje.
-Powiedziała nie to nie.. rozumiesz?! - wykrzyknął Kacper.
-Dobra, Kacper, daj spokój. Zobaczę co chcą.
-Tylko uważaj.. jakby coś krzycz. - powiedziała Ania.
-Zgoda.
Eliza poszła za kolegą Szymona do ich stolika. Usiadła koło Szymona.
-Okej, co chcecie?
-Przepraszam cię.. bardzo . - powiedział Szymon smutnym głosem.
-Ja też przepraszam.. ten pomysł z zakładem to był mój pomysł.
-Eh.. Szymon wam nie mówił? Ja nigdy tego nie wybaczę.. nikomu. Bądźcie mną.. przez ten dzień co się to stało .. nie będzie wam miło. A teraz idę, bo pizza mi stygnie.. pa.
Eliza poszła do Anii i reszty. Gdy zjedli pizze poszli do parku. W parku znów spotkali Szymona..
-To jest jakiś pech czy co?! - wykrzyknęła Eliza.
-No chyba.. - odpowiedział jej Kacper. - chodź idziemy stąd.
-Okeej.
Poszli do Anii, do domu. Jej rodziców nie było, bo wyjechali nad morze na 2 tyg. Eliza usiadła na fotelu w kącie i włączyła Gadu Gadu, ponieważ w domu Anii było Wi-Fi.
-Eliza, nie oglądasz z nami filmu?
-Nie.. ja na internecie posiedzę.
-Okeej.
Nagle do Elizy napisał Szymon.
Sz: Cześć.
El: Czego?
Sz: No przepraszam!
El: Nie.
Sz: PRZEPRASZAM! Tak ładnie przepraszam! Proszęę wybacz!!
El: No.. dobrze wybaczam!
Sz: Jesteśmy przyjaciółmi?
El: Nie.
Sz: Czemu?
El: Nie ufam ci.. to że ci wybaczyłam nie znaczy że będzie jak dawniej...
Sz: Racja. eh.. kończę pa.:c
El: Nie rób mi takich min.. i pa.;d
-Okeej. Już oglądam z wami film.. - powiedziała Eliza.
-Zgoda. Marcin posuń się dalej, Eliza usiądzie koło Kacpra. - powiedziała Ania.
-Spoko . - odpowiedział jej Marcin.
Gdy film się skończył wyszli na dwór. Obok szkoły spotkali Szymona z mamą.
-Hej. - powiedział Szymon.
-Dzień dobry i cześć Szymon. - odpowiedziała Eliza.
Reszta powiedział tylko dzień dobry mamie Szymona.
-Czemu ty mu cześć mówisz?! - zdenerwowała się Ania.
-Bo się z nim pogodziłam.
-Ale przyjaciółmi jesteście czy nie?
-Nie..
-Czemu?
Szymon cofnął się i stanął obok Elizy.
-Bo ona mi już nie ufa...
-I ma racje... - odezwał się Kacper.
-Haha.. Marcin jak stoi.. nie wie o co chodzi.. - zaśmiała się Ania.
-Oj, tam. Oj, tam. - odpowiedział Marcin.
Wybuchł śmiech. Szymon zostawił Anie, Elizę i chłopaków i poszedł do domu.
-Ej.. może pójdziemy na lody?
-Znów gdzieś.. nie mam kasy już. - powiedziała Eliza.
-Kacper ci postawi..
-Nie.. wiesz dobrze że jak ktoś mi coś kupi ja będę chciała oddać.
-Racja.. to gdzie idziemy?
-Ruiny? - powiedział Kacper.
-Spoko.
Poszli na ruiny. Gdy doszli Eliza weszła na górę. Z góry zobaczyła Szymona, bitego przez jego '' Kolegów ''.

***

I jak .? :D Jutro najprawdopodobniej nie dodam rozdziału. 12 rozdział dam w niedzielę. ;*

» Rozdział 10.

-Może zrobimy popcorn? - spytał Kacper.
-Jasne.
Eliza wzięła pilot i włączyła pauzę w filmie i poszła do kuchni z Kacprem.
-Siadaj .
-Gdzie? - spytała Eliza.
-No tu na blacie.
-Okej. Jak się zawali.. nie moja wina.
-Nie zawali się. Moja mama nawet tu siada jak tata gotuje..- zaśmiał się Kacper.
-Aha.. to spoko.
Kacper włożył popcorn do mikrofali. Stanął na przeciwko Elizy. Chciał ją pocałować.
-Pilnuj popcornu.. - powiedziała Eliza.
-Pilnuje.. wiem co się dzieje..
-Jak wiesz..
Eliza pocałowała Kacpra w polik. Chłopak lekko puknął w blat i poszedł po popcorn. Wrzucił do miski i postawił na stole. Wziął Elizę na ręce i posadził na kanapie.
-Coś mi się za to należy.. - powiedział.
-A.. racja dzięki.
-Tylko?
Eliza pocałowała lekko Kacpra w policzek.
-pff.. - odpowiedział. - oglądajmy już..
-Okej.
Eliza wtuliła się w Kacpra, a on ją przytulił. Kacper schylił się próbował znów pocałować Elizę.. ona ręką zakryła mu buzię.
-Uparty jesteś.. wiesz.?
-Taa, a czemu nie chcesz? Szczerze..
Eliza wstała z kanapy..
-Ehh... nie umiem się całować. Zadowolony?
Kacper wstał i stanął koło Elizy..
-Nie musisz umieć..
-Muszę..
-Nie..
-Tak.
-Nie..
-Tak..
-Nie..
-T...
Kacper pocałował Elizę.
-Nadal tak uważasz?
-Tak.
-Pff.. dobra siadaj.. oglądajmy film.
-Okej.
Gdy film się skończył Kacper nie miał humoru. Dziewczyna wiele razy pytała się co się mu stało .. on odpowiadał zawsze " wiesz co się stało " .  Chłopak zmył miskę po popcornie i szklanki. Usiadł na kanapie. Eliza wiedziała że zrobiła przykrość Kacprowi żartując że nadal uważa że nie umie całować... usiadła obok niego. Spojrzała mu się w oczy i go lekko szturchnęła.
-Kacper..
-Co?
-Kocham Cię, wiesz?
-Wiem, ja ciebie też..
Eliza wstała i złapała Kacpra za ręce..
-Wstawaj..
Pociągnęła go do góry..
-Będziesz zły?
-Za co?
-Żartowałam z tym że dalej nie umiem całować.. jesteś zły?
Kacper usiadł na kanapie.
-Czyli jesteś. Jak jesteś zły to ja idę.. napisz sms'a jak nie będziesz już zły.. pa!
Eliza szybko założyła buty i wyszła z domu. Myślała że Kacper żartuje z tym.. myślała że pobiegnie za nią. Zeszła po schodach na dół. Usiadła na murku pod klatką. Trzymała telefon w rękach, czekała na sms'a od Kacpra. Jednak nic. Nagle Eliza zobaczyła wybiegającego z klatki Kacpra, chłopak podbiegł do Elizy, ściągnął jej okulary położył na murku, wziął ją na ręce i pocałował.
-Nigdy nie byłem na ciebie zły..
-Myślałam że się obraziłeś..
-Musiałoby się stać coś na prawdę złego by był obrażony.
Eliza pomyślała że taki chłopak jakim jest Kacper to skarb.. nie jedna dziewczyna marzy o takim jak on. Właśnie wracała od pani Anity mama Kacpra. Więc chłopak zabrał Elizę na lody, potem na długi spacer.
Wieczorem Kacper odprowadził Elizę do domu. Potem sam wrócił do domu.

***

Mam nadzieje że się rozdział podoba . ♥ 

» Rozdział 9.

Dziewczyna usiadła i rozejrzała się dookoła.
-Ej tam coś jest! - wykrzyknęła Eliza.
Wstał Kacper..
-Tam nic nie ma.. wydaje ci się.
-Jest! Zaczekaj tutaj.
-Okej.
Eliza pobiegła przed siebie. Nagle potknęła się o kamień i upadła.
-Kacper!! Mówiłam Ci że tu coś jest! Chodź tu szybko!
-Idę, już idę! Nie krzycz tak!
Kacper wstał i pobiegł do Elizy. Były tam schody.. na dole było małe jezioro.
-Jezioro?! W środku lasu?! - zdziwił się Kacper.
-No.. nigdy nie widziałeś?
-Nie..
-Haha.. - zaśmiała się Eliza. - chodź zejdziemy po schodach.
-No zgoda..
Schody były dość dłuugie, schodzenie zajęło im 5-10 min.
-Zobacz! Tam coś jest.. chodź! - Eliza złapała Kacpra za rękę .
Zobaczyli plac zabaw i mały hotel.
-Co to? - spytał Kacper.
-No... hotel. Nie widzisz tego wielkiego napisu " Hotel w środku lasu " ?
-Widzę, przemyślana nazwa.
Wybuchł śmiech. Gdy już uspokoili śmiech weszli do środka. Nikogo nie było, więc wyszli.
-Co to, za hotel jak nikogo nie ma?! - zdenerwowała się Eliza.
-Nie wiem, spróbuj zadzwonić do rodziców.. na pewno tu jest zasięg.. musi być.
-Zgoda.
Eliza zadzwoniła do mamy. Na początku jej mama strasznie się zdenerwowała, lecz później przyjechała po nich z tatą Elizy.
W samochodzie...
-Strasznie się martwiliśmy  ! - powiedziała mama Elizy.
-Już mówiłaś.
-No, ale nie wracałaś całą noc.. bałam się.
-Już mówiłaś..
-Oj, dobra.. nie pyskuj..
-Pff...
Eliza spojrzała się na Kacpra i wybuchli w śmiech.
-Co was tak śmieszy? - spytał tata Elizy.
-Nic, proszę pana. - odpowiedział Kacper.
-Kacper? - spytała mama Elizy
-Słucham?
-Ty jesteś starszy od Elizy, prawda?
-Tak, o 2 lata.
-Aha..
-A co mamo? - spytała Eliza.
-Nic.. pytam się tylko.
-Aam.
Gdy dojechali do domu Kacper, zabrał Elizę do siebie do domu. Była jego mama. Bardzo się ucieszyła gdy ich zobaczyła. Zaczęła całować po polikach i przytulać Kacpra.
-Mamo.. robisz mi obciach przy dziewczynie..
-To wy razem jesteście?!
Eliza nie wiedziała co powiedzieć, a Kacper się zaczerwienił..
-No taak. - odpowiedział.
-Aha, to ja może was tu zostawię samych.. muszę wyjść.
-Do pani Anity idziesz?
-Tak, będę za 2-3 godziny.
-Aha, to spoko. My zaraz wyjdziemy.. ale później do domu wrócimy więc biorę kluczę.
-Zgoda.
Gdy mama Kacpra wyszła, napili się i wyszli spotkać się na polu z Anią i jej kuzynem Marcinem.
-Czeeść!! - wykrzyknęła Ania.
-No hej! - odpowiedziała jej Eliza z Kacprem.
-Ty jesteś Marcin? - podeszła do niego Eliza.
-Tak, cześć.
-Hej. Eliza jestem. A to Kacper, miło poznać.
-Mi też miło..
-On jest nieśmiały .. - odpowiedziała Ania..
-A z ciekawości.. ile masz lat? - spytała Eliza.
-14..
-To tyle ile ja.
-Fajnie..
-Ejjj!!!  - wykrzyknęła Ania..
-Co?!
-Jesteście razem? Eliza i Kacper..
-No.. - odpowiedział Kacper.
-Udowodnij..
-Jak?!
-Pocałuj.. ją..
-Ok...
Kacper podszedł do Elizy. I chciał ją pocałować.. ona go odepchnęła.
-O co chodzi..?
-Nie chcę teraz.. nie chcę zmarnować pierwszego pocałunku..
-Zmarnować? Czyli nie chcesz ze mną..?
-Chcę.. ale nie teraz.
-Zgoda.
Eliza podeszła do Kacpra, pocałowała go w usta i mocno przytuliła. Potem cała 4 poszła na lody.Po godzinie, Eliza z Kacprem, wrócili do domu chłopaka. Włączyli jakiś film i oglądali..

***

I jak ? ; x  Piszcie opinie . ♥

» Rozdział 8.

Następnego dnia..
Eliza z Anią poszły do szpitala. Kacpra akurat wypisywali ze szpitala.
-Tylko następnym razem uważaj.. - powiedział lekarz.
-Będę uważał.
Wyszli ze szpitala.
-Jak się czujesz? - spytała Ania.
-Dobrze. Eliza, a ty jak z Szymonem?
-Nie gadałam z nim.. tylko wczoraj trochę.
-Aha... idziemy?
-Taa.
Eliza z Kacprem złapali się za rękę.
-Ania.. czemu się nie odzywasz? Zazwyczaj najwięcej gadasz. - spytał Kacper.
-Eee.. nie ważne.
-Ona cię k..
Ania zatkała buzię Elizie.
-Weź bądź cicho! - powiedziała.
-I tak się zaraz skapnie..
-Ale co? Bo nie słuchałem..
-To dobrze.. Eliza zamknij się!
-No.. proszę daj mi powiedzieć.. nie wytrzymam!
-Oj dziewczyny mówcie! - powiedział zdenerwowany Kacper.
-Dobra powiedz.. ale ja odejdę dalej. - powiedziała Ania.
-Spoko.. Ona cię kocha.. - powiedziała Eliza.
-Aha.. mogłem się spodziewać tego.
Eliza puściła rękę Kacpra.
-Co? - spytał.
-Bądźcie razem!! - wykrzyknęła Eliza.
-Czemu? Przecież, ja ciebie.. nie ją..
-Pff.. racja. Dobra chodź do Anii.
-Okeej.
Ania siedziała na pobliskiej ławce. Rozmawiała przez telefon z mamą..
-Muszę iść.. - powiedziała.
-Gdzie? - spytała Eliza
-Do domu..
-Po co?!
-Jadę nad morze.. znów.
-Aa.. no dobra.Pa.
-Pa.
Eliza z Kacper postanowili pójść na spacer do lasu..
-A jak się zgubimy? - spytała Eliza.
-Nie zgubimy.. byłem w tym lesie milion razy..
-No okej.
Weszli do lasu.. pochodzili trochę po nim. W końcu usiedli..
-Ej Eliza?
-No?
-Ty mówiłaś serio że Ania, mnie kocha?
-Serio.
-Aha..
-A co?
-Nie, nic.
-Am..
Eliza rozejrzała się dookoła.
-Co jest?
-Nic, myślałam że ktoś tu idzie..
-Aha..
-Hym.. berek.
Eliza zaczęła uciekać..
-co? Ja ci dam berek.
Zaczęli się ganiać po lesie.. nagle Eliza stanęła.
-Kacper!!! - wykrzyknęła.
-Co się stało?!
-Gdzie my jesteśmy?
-Oo.. nie wiem tego.
-I jak my stąd wyjdziemy?!
-Zadzwonię po kogoś.
-Tu nie ma zasięgu jełopie!!
-Teraz to jełopie?! Jak zasięgu może nie być w lesie!?
-NO NIE MA!!
-Nie panikuj..
Eliza usiadła pod drzewem.. próbowała złapać zasięg.. jednak nic to nie dało.. myślała co by tu zrobić.
-POMOCY!! - wykrzyknęła.
-Co ty robisz? Nikt tu nas nie usłyszy..
Kacper usiadł koło Elizy i przytulił ją.. robiło się późno. Było lato.. ale noc była chłodna..
-Chcesz bluzę? - spytał Kacper.
-Skąd weźmiesz bluzę?
-Przecież cały czas nosze ją przy sobie..
-Nie widziałam.. tobie nie jest zimno?
-Jest..
-To załóż.. ja przeżyje..
Kacper przykrył bluzą Elizę i przytulił się do niej. Nagle w krzakach usłyszeli szelesty. Lecz z krzaków wyfrunął ptak.. Eliza zasnęła. Kacper jej pilnował.. całą noc.. następnego dnia gdy Eliza wstała zobaczyła śpiącego Kacpra.. nie wiedziała że biedny jej pilnował całą noc.. Wstała i przykryła go bluzą. Założyła swoje okulary i próbowała odnaleźć jakąś drogę jednak na nic. Las był za duży. Spojrzała na telefon był 8;04 .  Bała się że już nigdy się stąd nie wydostaną. Nagle obudził się Kacper.
-Żyjesz? - spytała Eliza..
-Żyje.. jakby.. - powiedział zaspanym głosem Kacper.
-Nie wydostaniemy się stąd..
-Wydostaniemy.. nie bój się...
-A jak rodzice do mnie lub do ciebie dzwonili?
-Na pewno dzwonili..
-Pocieszenie. Zasięg jest!
-To dzwoń!
-Już nie ma..
-Eh.. to moja wina!
-Czemu?
-Ja cię tu zaprowadziłem! Znam tylko początek lasu! Idiota ze mnie! - Kacper ze złością rzucił bluzą.
-To nie twoja wina..  nie umrzemy tu..
-Obyś miała racje.
-Oby..
Eliza z Kacper zaczęli wydzierać się " Pomocy ! " nic to nie dało.. nikt nie chodził o 8 rano po lesie..
Postanowili pójść w stronę z której biegli dzień wcześniej.. jednak nie znaleźli drogi do domu. Po chwili zobaczyli 2 facetów. Podeszli do nich i spytali o drogę.. oni jednak ich wyśmiali. Nie wiedzieli z czego oni się śmiali więc poszli dalej szukać drogi jednak na nic.. Eliza położyła się na trawie.
-NIGDY STĄD NIE WYJDZIEMY! Jestem głodna, drugi dzień w tych samych ciuchach i nie uczesana! Zaraz SPALĘ TEN LAS!
Kacper nic nie mówiąc położył się koło niej. Zaczął wątpić w to że kiedykolwiek się stąd wydostaną.

***

I jak?;3 Więc dzisiaj dałam 2 rozdziały.. jutro nie daję rozdziału 9.

Dopiero w czwartek.;d Mam prośbę do czytelników . ♥

Jeżeli podoba wam się mój blog.. zareklamujcie go gdzieś.^^ 

W opisie na gg, na nk, na facebook'u .itd...

Żeby było więcej czytelników. : ]

Z góry wam bardzo 

dziękuje . < 3 ♥

» Rozdział 7.

Gdy wyszła ze szpitala poszła na pole. Usiadła sama w cieniu. Z kieszeni wyciągnęła słuchawki i zaczęła słuchać swoich ulubionych piosenek. Zamknęła oczy i się położyła. Po chwili otworzyła oczy, zobaczyła przed sobą Szymona.
-Czeeść. - powiedział.
-Ysz..
-Wyganiasz mnie?
-Tak.
-Pff.. wiem że zrobiłem źle.. bardzo źle. Przepraszam że cię wtedy uderzyłem.. wybaczysz?
Eliza wyciągnęła słuchawki z uszu.
-Nie.. nie wybaczę. Nie ufam ci już. Nie lubię cię.
Szymon wstał. Eliza wolała się odsunąć. Chłopak odszedł bez słowa. Wiedział już że Eliza nigdy mu nie wybaczy, ona już go nie lubiła.. Na to samo pole przyszedł Kamil z Krystianem i z psem.
-No cześć Eliza! - wykrzyknął Kamil z Krystianem.
-Hej!
Chłopcy podeszli do Elizy.
-To wasz pies? - spytała Eliza.
-Mój. - odezwał się Krystian.
-Słodki.
Eliza zaczęła głaskać psa.
-Jak się nazywa?
-Azor.
-Aha.
-Krystian łap go! - wykrzyknął Kamil
-Kogo? Azor!
Pies zaczął uciekać. Kamil, Krystian i Eliza pobiegli za psem. Eliza złapała go za smycz, a przez smycz wywrócił się Kamil. Leżeli koło siebie i się śmiali.
-No, no no.. co tu się dzieje? - zaśmiał się Krystian.
-Psa ci łapiemy! - wykrzyknął ze śmiechem Kamil.
-OOO.. to rozumiem.
Zadzwonił telefon Elizy, musiała wracać do domu.
Następnego dnia poszła do szpitala do Kacpra. Lecz siedziała koło niego Ania. Wolała im nie przeszkadzać i poczekała przed drzwiami. Wyszła Ania..
-I co ? - spytała Eliza.
-Nic.. czuje się dobrze. Dzisiaj będzie miał jakieś tam badania i jak będzie wszystko ok. to jutro wyjdzie.
-To super.
-Nom.
-Ei mam pytanie..
-No dajesz.
-Czemu zmarnowałaś wakacje żeby odwiedzić raz w szpitalu Kacpra?
-Eeee... no nie ważne chodź przejdziemy się.
-No, nie. powiedz.
-Nie, chodź!
Ania złapała za rękę Elizę i wyszły ze szpitala.
-Ej wiesz co ja się wczoraj dowiedziałam? - powiedziała Eliza.
-Nie wiem. Powiedz..
-Jak ty powiesz czemu przyjechałaś do Kacpra!
-Bo.. nie, nie powiem. Ty pierwsza.
-No ok. Kacper wczoraj mnie pocałował.. powiedział że kocha.. mnie.
-Aaa..
Ania posmutniała.
-Co się stało?
-Nic...
-Ej, miałaś powiedzieć czemu przyjechałaś do Kacpra.
-Bo... dobra jesteśmy przyjaciółkami, obiecaj że nikomu nie powiesz.. ok?
-Kochasz go?
-Mhm..
-Mogłam się domyślić..
Dziewczyny poszły do sklepu. Gdy wyszły spotkały Kacpra z Kamilem.
-Znów wam pies uciekł? - spytała Eliza.
-Noo..
Eliza wpadła w śmiech. Dziewczyny pomogły szukać im psa.. znalazły go na polu. Leżał zmęczony w cieniu.
-Ehh... następnym razem bardziej pilnujcie tego psa. - zaśmiała się Eliza.
-Będziemy. - odpowiedział Kamil.
-Pa..
-Pa.
Ania z Elizą poszły na plac zabaw na huśtawki. Pół dnia zleciało im bardzo szybko na dworze...

***

I jak?:3

» Rozdział 6.

Kolejny dzień...
Eliza wyszła na dwór z Kacprem.. tylko z Kacprem.
Ania wyjechała na tydzień do ciotki.
-Jak się czujesz? - spytał Kacper.
-Dobrze.. co ja wygaduje okropnie . - powiedziała Eliza.
-Nie pomyślałbym że Szymon to taki idiota..
-O.. o wilku mowa..
Naprzeciwko nich szedł Szymon.. sam.
-Eliza! - wykrzyknął Szymon.
Ona jednak nie odezwała się złapała Kacpra za rękę i poszła dalej. Szymon odwrócił się i patrzał na Elizę i Kacpra. Po chwili Eliza odwróciła się, zobaczyła Szymona patrzącego się na nich ze smutną miną.
-Idiota.. tymi oczami nic nie zdziałasz! - wykrzyknęła.
-Dobra, weź się zamknij już! - wykrzyknął Szymon.
Szymon miał już dość... przestał kochać Elizę i nawet jej już nie lubił.. znienawidził ją.. tak jak ona jego.
- I co teraz? - spytała Eliza, Kacpra.
-Nic..
-No ale nasza przyjaźń, rozwaliła się.. nie ma już .. nic.
-Oj.. przestań.
-Co przestań? CO PRZESTAŃ?!
-No bo kurde na okrągło tylko gadasz o tym Szymonie.. byś się rozejrzała dookoła.. może komuś innemu na tobie zależy.
-Pff... ciekawe komu będzie zależeć na pryszczatym okularniku? hym..?
-Boże jaka ty nie kumata..
-No co? Mówię prawdę...
-eh.. stój.
-Stoję..
Eliza popatrzała się swoimi niebieskimi oczami na Kacpra.. on na nią..
-Noo... po co stoimy? Odezwiesz się w końcu? - powiedziała Eliza.
Kacper przytulił do siebie Elizę..
-O co ci chodzi? - spytała.
-Nadal nie rozumiesz?
-Nie..
-Ehh...
Kacper pocałował Elizę.
-Teraz już rozumiesz? - spytał.
-Rozumiem, ale ..
-Ale co?
-Dobra nie ważne..
Kacper z Elizą wpadli w śmiech..
-Z czego my się śmiejemy? - spytał Kacper.
-A ja wiem? Zawsze wpadamy w niekontrolowany śmiech z byle czego..
-No ta.
Znów się zaczęli śmiać. Nie zauważyli że wszystko widział.. Szymon.
-HAHA! Co kolejnego chłopaka chcesz wkręcić jak mnie? - powiedział Szymon.
-Skąd.. skąd ty tutaj?! - wykrzyknęła Eliza.
-Jakbyś nie wiedziała cały czas tu byłem okularniku.
-Jeszcze raz nazwiesz ją okularnikiem! - zdenerwował się Kacper.
-Bo co mi zrobisz?!
-Żebyś się nie zdziwił..
-No to dajesz..
Kacper podszedł do Szymona i uderzył go.
-Hah.. tylko na to cię stać? - spytał Szymon.
Kacper uderzył Szymona jeszcze mocnej.. Szymon mu oddał. I zaczęli się bić.
-STOP! - wykrzyknęła Eliza. - uspokójcie się!!
Kacper usiadł.. wszystko, go bolało..
-I co?! Zadowolony jesteś z siebie?!! - spytała zdenerwowana Eliza, Szymona.
-Taak.
-Jeżeli mu się coś stało.. nie daruje ci tego..
Kacper zamknął oczy..
-Kacper!!! Nie, proszę! Boże, Szymon nienawidzę cię .. rozumiesz?! ROZUMIESZ?!! Może jesteście w tym samym wieku.. ale jesteś duużo silniejszy od Kacpra! A jak on umrze!?
-Nie umrze.. - zaśmiał się Szymon.
-To nie jest śmieszne!
-Jest.. on udaje.
-On nie udaje!!
Szymon podszedł do Kacpra i zaczął go lekko uderzać w poliki.
-E! Stary.. odezwij się!
-I co?! - powiedziała Eliza.
-Ups..
-UPS!? UPS?! Trzeba zadzwonić do jego rodziców!
Eliza zaczęła płakać.
-Nie płacz.. nic mu się nie stanie.
-CO?! Ty go tak załatwiłeś! To będzie TWOJA wina!!
-No dobrze.. biorę wszystko na siebie. Tylko nie krzycz już.. masz jego telefon i zadzwoń do jego rodziców.
Eliza zadzwoniła do rodziców Kacpra.. powiedziała zapłakanym głosem co się stało szybko przyjechali i zawieźli go do szpitala.
W szpitalu...
-Na razie pacjent śpi.. proszę go nie budzić. - powiedział lekarz.
-Dobrze, ale mogę wejść? I on wyjdzie z tego.. prawda?! - denerwowała się Eliza.
-Możesz wejść, i wyjdzie. Śpi.. więc nic mu nie jest.
-Dziękuje.
Eliza weszła do Kacpra. Usiadła przy jego łóżku i złapała go za rękę... zaczęła płakać.
-Haha.. weź nie płacz.. nie umieram. - Kacper otworzył oczy i spojrzał się na Elize.
Eliza otarła łzy...
-Ja nie płacze!
-Nie wcale.. ał..
-Co się stało?
-Szymon kopnął mnie w brzuch.. dlatego tak..
-Aaaa... zadzwoniłam do Anii. Przyjeżdża jutro, specjalnie dla ciebie.
-Zmarnuje wakacje..dla mnie?
-No.. też mi się to wydawało dziwne.. no ale cóż.
Zapadła cisza.
-Proszę już wyjść. Pacjent powinien spać.. - powiedział lekarz.
-Już wychodzę.
Eliza schyliła się i pocałowała lekko Kacpra.
-Pa.  - powiedziała.
-Paa.
Wyszła.. myślała że to wszystko to sen.. jednak nie. Była zła na Szymona.. nie wiedziała czy kiedykolwiek mu to wybaczy.. nie chciała już go znać.

*** 

I jak? : ] 

Chyba piszę sama dla siebie.-.-

1 komentarz?! :/ Chyba kiepski był rozdział 5, nie?-.-''

Szczerze.. podoba wam się to opowiadanie, czy nie?;d

Bo po co mam pisać jak się nikomu nie podoba.. to bez sensu . ;3

» Rozdział 5.

Ranek..
Elizę obudził telefon od Szymona.
-Halo? - powiedziała zaspanym głosem.
-Dzwonię do ciebie o 8 rano, by powiedzieć że cię kocham.
W tle było słychać śmiechy i głos Kacpra.
-Jaja se robisz? Daj mi spać.. są wakacje!
-Hym.. racja. Za 2 h. będziemy po ciebie, pa kotku.
-Ysz.. pa.
Zdenerwowana Eliza rzuciła telefon o poduszę i wstała. Weszła do kuchni, mama już przygotowywała śniadanie. Po śniadaniu poszła się umyć. Wybiła 10.. do drzwi zadzwonił dzwonek. Był to Szymon z Kacprem. Eliza wyszła z nimi na dwór. Poszli po Anię. Do 13 byli na dworze zaczęło im się nudzić.. postanowili pójść na basen. O 13;30 wszyscy spotkali się na basenie.
-Haha.. to nie jezioro.. nie wrzucisz mnie. - zaśmiała się Eliza.
-Oh.. czyżby? - Szymon złapał Elizę i wrzucił ją do wody.
Podszedł do niego ratownik.
-A jakby jej się coś stało? - powiedział ratownik.
-Ale się nie stało.
-Całe szczęście.. jeszcze raz, a wygonię cię z basenu!
Eliza, Ania i Kacper wybuchli śmiechem.
-No hahaha.. bardzo śmieszne.- powiedział Szymon.
-Mówiłam żebyś mnie nie wrzucał do wody! - powiedziała Eliza..
Minęły 2 h. wyszli z basenu i byli w przebieralni..
Eliza pakowała mokry strój do torby gdy nagle zadzwonił jej telefon..
-Ania.. Kamil dzwoni.
-To odbierz??
-Dobra..
Eliza odebrała telefon..
-Słucham? - powiedziała.
-Cześć.
-Heej.
-Eliza, może spotkalibyśmy się dzisiaj?
Eliza bez zastanowienia zgodziła się.
-A kiedy? - spytała.
-Nie wiem.. jest 15;30 może za 30 min. pod wielkim drzewem koło kościoła?
-no.. zgoda.
-super, pa.
-pa.
Eliza schowała telefon do torby..
-No.. no co mówił? opowiadaj. - powiedziała zniecierpliwiona Ania.
-Mam się z nim spotkać za pół godziny.
-ooo... to chyba dobrze, nie?
-Ale.. Szymon?
-Co Szymon? Zgodzi się... masz prawo mieć innych znajomych.
-racja.
Wszyscy wyszli z basenu.
-To ja idę. Pa. - powiedziała Eliza..
-GDZIE?! - wykrzyknął Szymon.
-eee.. spotkać się z Kamilem.
-ehe... no dobra idź...
Eliza pobiegła na umówione miejsce. Kamil już na nią czekał z kwiatem.
Wczoraj się poznaliśmy, nawet nie wiem ile ma lat. Ten już kwiaty mi daje.. nie no spoko. - pomyślała Eliza.
-Cześć. - powiedział Kamil.
-Hej, hej.
-To dla ciebie. - Kamil dał jej kwiatka.
-Dzięki.
Kamil z Elizą poszli na spacer. Kamil opowiedział Elizie dużo o sobie, a ona mu o niej. Po drodze spotkali Anię, Kacpra, Szymona i jakąś dziewczynę. Ta dziewczyna przytulała się i trzymała za rękę Szymona. Eliza bardzo się zdenerwowała.
-Ej to nie twój chłopak? - Kamil wskazał palcem na Szymona.
-Ychy... - odpowiedziała.
-To czemu idzie za rękę z inną?
-Nie wiem. Stój.
-Po co?
-No stój.
-Okej.
Eliza przytuliła się do Kamila. Po chwili Szymon zauważył Elizę i Kamila. Gdy Eliza to zobaczyła pocałowała Kamila.
-EJ!! - wykrzyknął Szymon. - Co ty robisz?!
-Nie widzisz...
-No niestety widzę!  Byś się spojrzała na mnie..
Szymon podszedł do Elizy i ją szarpnął.
-Bolało..
-Miało boleć.
Szymon uderzył w twarz Elizę.
-Ty... ty.. nie pozwalaj sobie! - powiedział Kamil.
-Bo co mi zrobisz?! Eliza to moja dziewczyna!
-Ona cię nie kocha rozumiesz!? Sama mi mówiła! Ma cię dość!
-Nie prawda.. kłamiesz!
-Szymon, on nie kłamie.. - podeszła do Szymona Ania..
-Jak to? CO?!
-No tak.. sama mi też mówiła..
Szymon podszedł do Elizy i ją drugi raz uderzył w twarz...
-CZEMU?!
-Idź.. idź sobie.. mam cię dosyć.. rozumiesz?! - powiedziała z płaczem Eliza.
-CZEMU?!
Eliza rozpłakała się. Podszedł do niej Kacper i przytulił ją.
-Chodź. - powiedział do Elizy.
-Szymon, uspokój się. - powiedziała Ania.
-CZEMU?! ONA MA MNIE DOŚĆ?! PYTAM SIĘ!
-Sam szedłeś za rękę z tą twoją " koleżanką " . Też bym miała cię dość..
-NO ALE JA! *cenzura*
-Uspokój się.. siłą nic nie poradzisz.. nie musiałeś jej bić.. teraz już na pewno straciła do ciebie zaufanie.. eh.. " facet który podniósł chociaż raz na kobietę rękę zrobi to drugi, trzeci, czwarty itd... " - tłumaczyła mu Ania.
-NARA WAM! - wykrzyknął zdenerwowany Szymon.
Eliza wylewała łzy w Kamila i Kacpra. Ania, nie wiedziała co robić...

*** 

i jak? ^^ 

» Rozdział 4.

Następnego dnia Eliza wyszła na dwór z Szymonem, Kacprem i Anią.
Był ciepły słoneczny dzień więc postanowili pójść nad jezioro. Najpierw wszyscy poszli do domów i spakowali  się .. jedzenie , strój kąpielowy no i koc i ręcznik.
Po 30 min. spotkali się na przystanku autobusowym i pojechali nad jezioro.
Rozłożyli swoje rzeczy i poszli do wody.
-A spróbuj mnie tam wrzucić! - zaśmiała się Eliza mówiąc do Kacpra.
-Spokojnie. - zaśmiał się.
Po chwili do Elizy podbiegł Kacper i Szymon. Szymon złapał ją za nogi, a Kacper za ręce.
Ania stała w wodzie.
-Puśćcie mnie!! - krzyczała Eliza.
-Haha! Nie ma mowy! - śmieli się chłopacy.
-No proszę! Puśćcie mnie!! Nie chcę do wody!
-No dobra... puszczamy na 3.. raz.. dwa.. trzy!!
Szymon i Kacper wrzucili Elizę do wody. Była cała mokra..
-Idioci!! - wykrzyczała
-Dziękujemy!!  - wykrzyczeli chórem chłopcy.
Potem gdy Eliza wyszła z wody Szymon z Kacprem stali koło wody... Eliza podbiegła od tyłu i ich wepchnęła do wody..
-haha! Miło? - zaśmiała się.
-Miło .. - zaśmiali się chłopacy.
Po 30 min. wszyscy leżeli na kocach. Szymon wziął na ręce Elizę, a Kacper Anie. I wrzucili je oby dwie do wody.
-Świnie!! - wykrzyknęła Ania.
-Wiemy !!
-Jezu.. jak ja ich nienawidzę - zaśmiała się Eliza.
-Spoko, ja też.
Dziewczyny zaczęły się śmiać. Szymon z Kacprem podziwiali starsze dziewczyny jak się opalają na plaży.
-Buuu! - podbiegły do nich od tyłu dziewczyny.
-Boże! Chcecie żebyśmy zawału dostali?! - wykrzyknął Szymon.
-Jasne!! - wykrzyknęła ze śmiechem Eliza.
Wybuchli wszyscy śmiechem.. Gdy Szymon z Kacprem poszli do wody, dziewczyny opalały się. Przeszli koło nich 2 chłopacy.. dość przystojny. Dziewczyny wstały i chciały za nimi iść.
-Eliza stój.. przecież jesteś z Szymonem. - powiedziała Ania.
-Pff.. sam podgląda inne starsze baby.. mam prawo chodź!
-Masz racje.- zaśmiała się Ania.
-Czeeeść. - pierwsza podeszła do nich Ania.
-Hej. - odpowiedzieli jej.
Po chwili doszła już Eliza.
-No cześć. - zaśmiała się.
-Hej.
-Ania jestem. - podała im rękę Ania.
-Ja jestem Krystian, a to Kamil.
-Ja Eliza .
Dziewczyny zaczęły się uśmiechać. Szymon z Kacprem zobaczyli dziewczyny gadające z chłopakami.
Podbiegli do nich. Szymon złapał Elizę za rękę i pocałował.
-No hej kotku.
Wybuchł śmiech.
-Idiota. - zaśmiała się Eliza.
-Kim są twoi nowi koledzy? Hymm? - spytał się Szymon.
-Aa.. to Krystian, a to Kamil. - wskazała ręką na chłopaków.
-Aha.. Ja Szymon jestem, a ten idiota koło mnie to Kacper.  - zaśmiał się.
-Ja ci dam idiota! - wykrzyknął Kacper.
-Mój idiota. - podeszła do niego Ania i przytuliła.
-To my będziemy szli.. - powiedział Krystian.
-Spoko . - odpowiedział Kacper.
Krystian i Kamil odeszli dalej, a 4 przyjaciół poszła na koc.
-Eliza!! - zawołał nagle Kamil.
-Co?! - wykrzyknęła Eliza.
-Podejdź na chwilę.
-Już idę.
-Ei.. tylko bez całowania! - zaśmiał się Szymon.
-Będzie. haha.
Eliza podeszła do Kamila.
-No hej! - zaśmiała się Eliza.
-Cześć, cześć. Ej.. dałabyś mi swój numer telefonu.. byśmy się jeszcze spotkali..
-Jasne.. masz coś do pisania?
-Mam, mam.
Kamil wyciągnął telefon z kieszeni i zapisał numer Elizy.
-Dzięki, to pa. - powiedział i pocałował ją lekko w polik.
-Pa.
Eliza pobiegła z powrotem na koc.
-Dałam mu swój numer!! - wykrzyknęła do Anii.
-A mojego to nie chcą.. foch!!
-Oj.. przecież ja nie będę z nim tak pisać, bo mam swojego Szymona. Prawda? - Eliza spojrzała się na Szymona i się uśmiechnęła..
-Nooo... - powiedział ponurym głosem.
-Co jest? - Eliza przytuliła go..
-Nic. Chciałem żebyś mnie przytuliła..
Znów wybuchł śmiech. Robiło się już późno, poszli na dzisiaj ostatnią kąpiel w jeziorze.
Spakowali swoje rzeczy i poszli na autobus. Gdy wrócili do domu czatowali na internecie.

***

hehe.. dzisiaj rozdział trochę z nad jeziora.;D Ale mam nadzieje

że i tak wam się podoba . ♥

» Rozdział 3.

Na imprezie u Anii było ok. 20 osób. Gdy wszyscy już potańczyli postanowili zagrać w butelkę na całowanie. Zaczęła Ania. Butelka wskazała na chłopaka w którym Ania jest zakochana od dawna na Maćka
-eeee... mogę zakręcić jeszcze raz? - spytała się Ania.
-Nie ma! - odpowiedzieli wszyscy chórem
-Dobra, Maciek wstawaj. - powiedziała.
Maciek, wstał bez słowa i pocałował Anie. Usiedli. Grali dalej w pewnym momencie kręcić musiała Eliza, wypadło jej na Szymona.
-O nie,  nie nie.. nie zrobię tego. - powiedziała to Eliza wstając.
-No, nie ma dajesz. - wstał Kacper i zaprowadził ją koło Szymona. - Ty też wstawaj.  - złapał Szymona za rękę. - Stańcie se tutaj i dajecie. Przecież już to robiliście.
-Nie.. - Eliza odeszła od Szymona i usiadła w kącie.
-Widzisz i tak jest zawsze - powiedział Szymon - odpycha mnie i odchodzi.
-Dobrze wiesz jaka ona jest.
Kacper z Szymonem poszli dalej grać w butelkę. Po chwili wstała Ania i złapała Szymona z koszulkę.
-Wstawaj.
-Po co?
-Nie gadaj tylko wstawaj.
Szymon wstał i poszedł za Anią. Poszli do jej pokoju.
-Co chcesz? - powiedział Szymon. - Jeżeli znów chcesz gadać o Elizie to nara.
Szymon wychodził z pokoju, gdy nagle za rękę złapała go Ania.
-Przeproś ją. Proszę.
-Spróbuje... nie obiecuje że się uda.
-Dzięki! - Ania wskoczyła mu na szyje.
Zeszli razem na dół Ania, poszła grać w butelkę, a Szymon chciał podejść do Elizy, ona jednak była wtulona w Kacpra. Chłopak podszedł do Ani i powiedział że chyba nie uda mu się jej teraz przeprosić i wskazał palcem na Elizę i Kacpra.
-Długo oni już tak? - spytała Ania, siedzącą koło niej Monikę.
-Kiedy wy poszliście Kacper wstał i poszedł do niej.
-Aha.. dzięki.
-Spoko.
Kacper próbował zachęcić Elizę do gry w butelkę jednak mu się nie udało. Wrócił do gry sam. Podszedł. do Elizy Szymon.
-Cześć. - powiedział.
-Czego?
-Przepraszam.
-ii..?
-Booże! no przepraszam cię za to co zrobiłem..
Dziewczynie spłynęła łza z oka..
-Krzyczeć nie musiałeś. - powiedziała i odeszła kawałek dalej.
Chłopak wstał i podszedł do niej, ona znów zmieniła miejsce, on znów poszedł za nią gdy ona znów chciała zmienić miejsce Szymon złapał ją za rękę.
-Ehh.. przepraszam, bardzo - Szymon powiedział to ze łzami w oczach..
-Jeżeli dziewczyna doprowadzi chłopaka do płaczu to naprawdę mu na niej zależy.. - powiedziała Eliza.
-Ja wcale nie płaczę . - śmiał się Szymon i ocierał łzy z polika.
-Nie wcale. - zaśmiała się Eliza i wyciągnęła chusteczkę i dała ją Szymonowi.
Przytulili się. Obydwoje wrócili do gry w butelkę. Po imprezie Szymon, odprowadził Elizę do domu.
Później pisali ze sobą całą noc.

***

I jak . ? ^^ Jakby coś to nie koniec. xd 

» Rozdział 2.

Następnego dnia...
Ania zadzwoniła do Elizy..
-Cześć. - powiedziała.
-Hej!
-Wychodzisz dzisiaj? Pójdziemy po Kacpra.
-Jasne, ale bez Szymona.
-Bez, bez...
-To ja idę się uczesać i ubrać. Pa.
-Okej, pa.
Po 30 min. Ania z Elizą były w drodze po Kacpra.
Spotkały Szymona i jego kolegów.
-Ej Szymon, twoja dziewczyna tam idzie! Nie podejdziesz do niej? - powiedział jeden z kolegów.
-Ona nie jest moją dziewczyną! Mówiłem wam!
-Dobrze, nie musisz się denerwować... zapomniałem.
Szymon podszedł do Anii i Elizy.
-Co chcesz? - spytała Ania.
-Przeprosić..?
-Ja ci wybaczę, trudniej będzie z Elizą.
-Ma pecha. Jeju...
Eliza przewijała oczami.
-Jak mam wybaczyć idiocie który wykorzystał kogoś dla kasy?! - wykrzyknęła Eliza.
-Oddałem im te pieniądze, bo nie jestem z tobą tydzień. Rozumiesz?! Zakładu już nie ma..
-Ojeju.. pieniądze oddałeś.. ależ ty miły.. naprawdę. Taki miły że mi się rzygać chcę!
-Ej, Eliza ty też przystopuj.. - powiedziała Ania.
-Wszyscy przeciwko mnie? Super. Nara wam.
Eliza odwróciła się i szła w stronę domu.
-Eliza, weź zaczekaj! - wykrzyknęła Ania.
-Weź ją zostaw. Obrażona wielce. Kujonka...  - powiedział Szymon.
-Teraz jest dla ciebie kujonka? Tyle lat się z nią przyjaźnisz..
-Przyjaźni..łem.. pff... z czterema oczami będę się przyjaźnił..? Ciebie chyba głowa boli.
-Świnia jesteś..
-Dziękuje miło mi. A teraz wybacz muszę iść.Pa.
Ania nic nie mówiąc poszła w stronę domu Elizy. Spotkała ją przed sobą szła parę metrów dalej. Z Kacprem który ją przytula.. najwyraźniej ją pocieszał.Dziewczyna szła za nimi. Dopiero jak się odwróciła Eliza wołając ją podbiegła. Poszli do domu Anii po koc i poszli na pole. Siedzieli na polu ok. 2h. Rozmawiali o tym jak bardzo Szymon się zmienił od kąt poznał swoich nowych kolegów, że teraz oni są mało ważni w jego życiu. Nawet odwrócił się od Ani.. przecież kiedyś był w niej zakochany " po uszy " .
No ale cóż.. najwidoczniej Szymon zmienia się razem z towarzystwem.
Po polu poszli do sklepu, znów spotkali Szymona z kolegami i znów do nich podszedł.
-Kacper sorry. Że się tak zachowałem. - powiedział Szymon.
-Spoko. Mi nic takiego nie zrobiłeś. Powinieneś Elizę przeprosić.
-Eliza wybaczysz mi?
-Nigdy.
-Widzisz?! Ona mi nie wybaczy.
-Nasz problem? Kurde, stary. Nie trzeba było robić czegoś takiego dla zakładu tak?
-Racja. Jestem idiotą.
-Zgadzam się. - powiedziała Eliza.
-Dobra ja spadam. Pa. - powiedział Szymon.
-Pa. - odpowiedział Kacper z Anią.
Przyjaciele wszyli ze sklepu.
-Czemu ty mu nie wybaczysz? - spytał Kacper.
-Czemu mam mu wybaczyć? Za co? Wiem że nie jestem ładna tylko kurde czemu ja?
-Jesteś ładna... - odpowiedział jej Kacper przytulając ją.
-Nie, noszę okulary. Mało chłopaków lubi dziewczyny w okularach. Jeszcze jestem od was młodsza o 2 lata..
-Okulary u dziewczyn są słodkie. U ciebie też. Wiek nie ma znaczenia. Co z tego że masz 14 lat, a my 16? Ja cię traktuje jak młodsza siostrę.
-Właśnie widzę. Nie musisz mnie tak ściskać. - zaśmiała się Eliza.
3 przyjaciół postanowiła zrobić małą imprezę u Anii. Zaprosili kilku gości w tym Szymona.

***

I jak?;d Nie będę pisać długich rozdziałów, bo znając mnie znów z całego 

opowiadania wyjdzie 8-10 rozdziałów.xD

» Rozdział 1.

Był pierwszy dzień wakacji. Czwórka przyjaciół Ania, Eliza, Kacper i Szymon, wyszli na dwór.
Szli na ruiny na drugim końcu miasta.  Nagle spotkali grupkę chłopaków.
-Szymon! Choć na chwile do nas! - wykrzyknął jeden z chłopaków.
-Poczekacie chwile na mnie? - spytał Szymon.
-Jasne. - odpowiedziała Ania.
Szymon podbiegł do kolegów. Przyszedł po 5 minutach.
-To idziemy? - spytał.
-Idziemy. - powiedział Kacper.
-Szymon.. nie powiesz nam o czym rozmawiałeś z kolegami? - spytała Ania.
-Nie mogę powiedzieć. To tajemnica. - odpowiedział.
-Aha. No dobra.
Doszli do ruin. Usiedli wszyscy na skałach i zaczęli rozmawiać. Po chwili, Szymon poprosił Elizę na osobną rozmowę.
Eliza szalona dziewczyna. Lecz potrafi być nie śmiała. Była zakochana w Szymonie.
-Eliza słuchaj.. chciałem ci coś powiedzieć.
-No.. mów.
-Chciałem Ci powiedzieć że cię kocham.
-Ale to popsuje naszą przyjaźń.
-Eh.. wiem.
Eliza spojrzała się na Szymona i poszła. Chłopak złapał ją za rękę.
-Co ? - spytała.
-Nie powiedziałaś mi czy ty mnie kochasz.
-Kocham. Zadowolony?
-Zadowolony.
Puścił ją. Eliza poszła koło Ani. Powiedziała jej wszystko.
-Ei Szymon, to prawda że kochasz Elizę?! - wykrzyknęła Ania.
Kacper zaczął się śmiać.
-Stary, jesteście przyjaciółmi. Zakochałeś się w niej?! To może popsuć całą naszą przyjaźń! - powiedział Kacper.
Szymon zaczerwienił się.
-No tak. ale ona we mnie też się zakochała.
-Tyle to i my wiemy. - powiedzieli jednocześnie Ania i Kacper.
-Skąd?! - wykrzyknął Szymon.
-Pamiętasz jak kiedyś graliśmy u mojego kuzynka Igora w butelkę? - powiedział Kacper.
-No pamiętam.
-No i wtedy ona miała zadanie pocałowanie ciebie... i wtedy Ania poszła do toalety z Elizą umyć ręce po tym jak im się sok wylał. I Eliza powiedziała Ani, że cię kocha.
-Aha...
-Noo...
-Możemy skończyć te rozmowę?! - wykrzyknęła Eliza
-Możemy... - zaśmiał się Kacper - Ale pod jednym warunkiem.
-Jakim? - spytała Eliza.
-Pocałujcie się..
-Co?! - wykrzyknęła Eliza.
-Too... dajesz. Całuj.
Szymon, bez zastanowienia podszedł do Elizy i zaczął ją całować.
-Gorzko, gorzko!! - zaczęli wykrzykiwać Kacper z Anią.
-Gorzko to się krzyczy na weselu, jełopy! - powiedziała Eliza.
-Pff.... - odpowiedziała jej Ania.
-To jak? Będziemy parą? - spytał się Szymon, Elizy.
-Zgódź się! - wykrzykiwał Kacper.
-Co Ci tak zależy.. ? - spytała Eliza.
-A tak. - zaśmiał się Kacper.
-No dobra. Zgadzam się. - zaśmiała się Eliza.
Po chwili wszyscy zaczęli się śmiać. Eliza z Szymonem przytulili się.
-Oby to nie popsuło naszej przyjaźni, bo inaczej będzie z wami źle! - powiedziała Ania, śmiejąc się.
-Nie popsuje.. mam taką nadzieje. - powiedziała Eliza.
Szczęśliwi wracali do miasta. Po drodze śmiali się i rozmawiali.
Jak wrócili spotkali tą grupkę kolegów Szymona, co wcześniej. Znów do nich podszedł. Tym razem dostał jakieś pieniądze. I wrócił do nas.
-Szymon, powiesz o co chodzi cz nie? - spytała Eliza.
-Nie mogę, no.. kiedyś się domyślicie.. lub sam wam powiem.
-No dobra.. mam nadzieje że to nic złego.
-Ta..
Gdy wrócili do domów zaczęli pisać na czacie internetowym.;
Szymon: No cześć.;D
Ania: Sieema.^^
Kacper: Cześć.
Ania; Elizaa?! Jesteś?
Eliza; Noo...
Ania: Czemu się nie odzywasz?
Eliza: Po co? Widzieliśmy się dzisiaj?
Ania: W pewnym sensie masz racje.. zła jesteś czy co?
Eliza: Nie.O.o
Ania: Aha..
Kacper: Doobra, wychodzimy jutro?
Ania; Wychodzimy.. zakochańce.. wychodzimy jutro?!
Szymon: wychodzimy..
Eliza; Jak muszę.;d
Ania: O co ci chodzi?
Eliza: Jestem zła na Szymona że nie chce powiedzieć..
Szymon: Bo nie mogę!! -.- Nie rozumiesz tego?! Po chińsku mam mówić czy jak?! Nie dociera?! Boże!
Ania: Nie musisz być tak wkurzony tak... Eliza to twoja dziewczyna, jest ciekawa.
Szymon: To niech przestanie.
Eliza: Co chcesz przez to powiedzieć?!
Szymon: Ehh.. no bo wtedy co spotkaliśmy grupkę moich kolegów. Oni was znają, bo mówiłem im o was, no i oni powiedzieli że jeżeli będę z Elizą dłużej niż tydzień to, dostanę kasę...
Eliza: Co?! Wykorzystałeś mnie dla pieniędzy!? No ta.. noszę okulary, jestem młodsza.. spoko. Wiedziałam że to nie potrwa długo.. eh. świnia z ciebie. To był mój jeden wielki błąd że się z tobą wgl. zadałam.... idiotka ze mnie.
Eliza wyłączyła się z czata.. został tylko Kacper, Ania i Szymon.
Ania; Idiota z ciebie, Szymon wiesz? Wiedziałam, po prostu wiedziałam, że to popsuje naszą przyjaźń.. piękny pierwszy dzień wakacji!-.-
Ania odeszła z czata.. zostali tylko chłopcy..
Kacper; O stary.. ja lepiej nic nie będę mówił. Nara.
Szymon został sam. Wiedział że zrobił źle..nie wie teraz jak przeprosić przyjaciół. Stracił ich przez głupi zakład, był zły na siebie że zrobił to dla kasy.

***

I jak 1 rozdział? podoba się ? xd

» Prolog.

W małej miejscowości żyła sobie 4 przyjaciół; Ania, Eliza, Kacper i Szymon.
Znali się bardzo długo. Lecz pewnego dnia to się zmienia.. kłócą się. O to że jedna osoba wyznała drugiej miłość.. dla zakładu. Przyjaciele robią wszystko by zostali parą.. czy im się uda nikt tego nie wie.

***

Na prolog chyba wszystko nie.?XD Nie będę dużo pisać

bo i tak nikt tego nie czyta tak.-,-"

Ale opowiadanie będzie ciekawe . ♥