» Rozdział 23.

Następnego dnia Marcin ubrał buty i chciał wyjść.
-Marcin, gdzie ty idziesz? - spytała Ania, która szła do swojego pokoju.
-Na dwór..
-Sam?
-No, nie idę po Elizę. Jak chcesz iść to chodź.
-Nie ja zostanę. Dzisiaj jest za gorąco.
-Spoko. To pa. - powiedział Marcin wychodząc z domu.
-Pa. - Ania weszła do swojego pokoju.
Najpierw Marcin udał się na spacer. Potem poszedł po Elizę. Kiedy zapukał drzwi otworzyła mu mama Elizy.
-Dzień dobry, jest Eliza? - spytał.
-Jest.. zaraz ją zawołam. Ty jesteś Marcin, prawda? - spytała mama Elizy.
-Tak.
-Aha. - odpowiedziała. - Eliza! Kolega do ciebie!
Eliza bez okularów i ze szczotką w ręku przybiegła do drzwi.
-O.. cześć! - wykrzyknęła jak zobaczyła Marcina w drzwiach.
-Hej. - odpowiedział.
-Wejdź, ja muszę jeszcze się uczesać. - Eliza wpuściła do domu Marcina. - Ani z tobą nie ma?
-Nie chciała wyjść. Powiedziała że jest za gorąco.
-Aha, spoko. Chodź do mojego pokoju.
Dziewczyna zaprowadziła go do pokoju i zaczęła się czesać przed wielkim lustrem.
-Siadaj. - powiedziała do stojącego Marcina.
Chłopak usiadł bez słowa. Eliza uczesała się, założyła okulary i kolczyki. Wzięła torbę w ręce.
-To co.. idziemy? - oznajmiła Eliza.
-Ta. - odpowiedział wychodząc z pokoju.
Eliza ubrała buty i wyszła.
-Gdzie chcesz iść? - spytała.
-Byle gdzie.. - odpowiedział, spoglądając na Elizę.
-Eh.. chodź po Ankę, może wyjdzie. - powiedziała Eliza, szarpiąc Marcina za rękę.
-Na razie nie. - odpowiedział.
-Czemu?
-Oj, chodź gdzieś we dwoje.. - powiedział patrząc na Elizę.
-No.. okej. Tylko gdzie?
-Nie wiem. Chodź przed siebie.. gdzieś dojdziemy.
Poszli prosto, pochłonięci rozmową. Usiedli na ławce.
-Może teraz pójdziemy po Anie? - spytała Eliza.
Marcin spojrzał się na nią z taką miną że Eliza wiedziała że nie chcę iść po nią..
-Czemu nie chcesz po nią iść?
-No, bo nie.
-No, bo nie.. eh.. szlach od razu człowieka trafia z tą odpowiedzią.
-Sorki..
-Nic się nie stało.. - Eliza przewracała oczami.
Zapanowała cisza..
-Nudzi ci się ze mną, prawda? - odparł Marcin.
-Nie nudzi..
-Nudzi, powiedz szczerze.
-No nie.
-Eliza..
-Co? No, naprawdę mi się z tobą nie nudzi.. eh.
-Idziemy na lody?
-Spoko.
Wybrali się do pobliskiej lodziarni. Marcin postawił Elizie lody, potem usiedli na krzesłach. Cały czas ze sobą rozmawiali i śmiali się. Do tej samej lodziarni przyszła Oliwia z Eweliną.
-Chowaj mnie. - Marcin schował się za Elizę.
-Nie wygłupiaj się. Siadaj. - Eliza wstała z krzesła.
-A jak nas zobaczy i podejdzie do nas?
-To podejdzie.. jeju.
Chłopak usiadł. Do nich podeszła Oliwia z Eweliną.
-Pff.. lodziki se jecie? - spytała Oliwia siadając koło Marcina.
-Weź stąd idź.. - powiedziała Eliza.
-Nie będziesz mi rozkazywać!! - wykrzyknęła Oliwia do Elizy.
-Będę!! - Eliza zdenerwowała się.
-Nie!!
-Tak!!
-Uspokójcie się!!! - wykrzyknął Marcin, wstając z krzesła. - zachowujecie się jak dzieci!!
Oliwia stanęła obok Marcina i go przytuliła.
-No, ale zobacz jak ona się zachowuje, wygania mnie. Powiedz jej coś. - Oliwia zaczęła się podlizywać Marcinowi.
-Weź, mnie puść! Jesteś jakaś nienormalna! Najpierw mówisz że mnie kochasz, potem całujesz jakiegoś typa.. teraz się do mnie podlizujesz!! Z tobą trzeba do psychiatryka! - Marcinowi puściły nerwy. - Wiesz co.. Eliza ma racje, weź se stąd idź i zniknij z mojego życia!! Rozumiesz?!
Oliwia nic się nie odezwała tylko spojrzała się na wściekłego Marcina.
-ROZUMIESZ?! - powtórzył.
-No, rozumiem. Nara! - wykrzyknęła mu prosto w twarz. - Pożałujesz tego.. zobaczysz!
Ewelina z Oliwią wyszły z lodziarni. Marcin podszedł do śmietnika i wyrzucił loda.
-Odechciało mi się. - powiedział wracając na miejsce.
-łoooł.. pierwszy raz widziałam cię, aż tak wkurzonego. - Eliza bardzo się zdziwiła.
-Eh.. idziemy? - Marcin wstał z krzesła.
-Ta, chodź.
Kiedy wyszli z lodziarni poszli przed siebie. Spotkali po drodze Oliwię i Ewelinę. Marcin szybko złapał Elizę za rękę.
-Co ty robisz? - wyszeptała Eliza zaciskając zęby.
-Cicho.. zobaczysz. - odpowiedział jej.
Oliwia podeszła do Marcina i złapała go za rękę. Zrobiła smutną minę.
-Marcin, chodź porozmawiać.. proszę cię. - powiedziała.
-Nie, daj mi spokój! Powiedziałem ci żebyś zniknęła z mojego życia!! - wykrzyknął.
Marcin odwrócił się i poszedł dalej z Elizą. Oliwia zobaczyła że się trzymają za ręce.
-To.. wy.. nie żartowaliście.. że.. że.. jesteście razem!?! - jąkała się Oliwia. - niech to szlach wszytko trafi!!
Oliwia zaczęła płakać. Ewelina podeszła do niej i ją przytuliła.
-Daj se z nim spokój.. koleś nie jest ciebie wart. - pocieszała ją przyjaciółka.
Eliza stanęła z Marcinem i zaczęli się patrzeć na Oliwię.
-Ale ja go .. kocham nie rozumiesz?! - Oliwia rozpłakała się jeszcze bardziej.
Marcin chciał do niej podejść, jednak Eliza złapała go za rękę.
-Ona to robi specjalnie.. - powiedziała. - oto jej chodzi.
-Ale ona płacze ..
-Udawany płacz.. pff.. chodź. - dziewczyna złapała go za rękę.
Poszli dalej. Marcin cały czas myślał o Oliwii, szedł jakby chciał, a nie mógł. Eliza domyśliła się o co mu chodzi.
-Jassne.. idź do niej. - powiedziała puszczając jego rękę.
-A ty co? Sama tu nie zostaniesz..
-Człowieku, mam 14 lat.
-Dobra, zaraz przyjdę.
Eliza usiadła na trawie. Marcin pobiegł do Oliwi. Po 10 minutach wrócił.
-I co? - spytała Eliza.
Chłopak usiadł koło niej.
-Miałaś racje. - oznajmił. - Udawany płacz.. jaki ja jestem głupi.
-Nie jesteś. - pocieszała go. - Co mówiła?
-Że mam z tobą zerwać..
-My razem nie jesteśmy . - przerwała mu Eliza.
-Ona tego nie wie, że my udajemy. Em. powiedziała że mnie kocha i że mam do niej wrócić, bo inaczej pożałuje.. - chłopak spojrzał się na Elizę
-I co zrobiłeś?
-Powiedziałem że ja jej nie kocham i nie zamierzam do niej wracać..
-Aha..
Obydwoje wstali. Poszli jeszcze na jakiś spacer i kiedy doszła 23, chłopak odprowadził ją do domu.
-Dzięki, był to.. dość udany dzień. - Eliza zaśmiała się.
-Heh.. racja. Jutro to samo?
-Jasne, może na basen idziemy? Ale z Anką..
-Zgoda, zgoda. - zaśmiał się.
Eliza pocałowała go w polik. On ją w usta.
-Wybacz. - Marcin zaczerwienił się.
-Nic się nie stało . Ja będę lecieć.. pa.
-Ok, pa.
Marcin ruszył w stronę domu. A Eliza weszła do siebie.
-Witaj. - powiedziała jej mama.
-Cześć. - odpowiedziała Eliza.
-Jak tam twój nowy kolega, Marcin tak?
-Dobrze. A po co pytasz?
-A nic, nic.. to słodkie że cię odprowadził do domu.
-Widziałaś nas?!
-Tak, myłam naczynia, a przecież zlewozmywak mamy koło okna.
-Oł.. ale nie widziałaś całego zdarzenia?
-Widziałam..
Eliza zrobiła wielkie oczy.
-To ja idę do swojego pokoju. Pa! - wykrzyknęła uciekając.
-Eliza, stój.  Kolegi się wstydzisz?
-No, nie. Ale widziałaś całe zdarzenie.. a ja no wiesz sama!
-Pocałowaliście się .. co w tym wstydliwego?
-Nie ważne. Pa!
Dziewczyna pobiegła do swojego pokoju. Rzuciła torbę w kąt i rzuciła się na łóżko.

***

Podoba się? ^^ Znów.. przesadziłam.. z dialogami . ;o

Ehh..;/
Już 23 rozdział. *,* Ciekawe do ilu dojdę > , < XD
Oby mi się nie odechciało .  : /