» Rozdział 29.

Następny dzień. Dziś z obozu wracał Kacper. Eliza obudziła się i zeszła na śniadanie. Przy stole siedział już Mateusz. Dziewczyna usiadła na przeciwko niego.
-Mateusz? - spytała.
-Nom, co?
-Czemu ty taki miły jesteś? Myślałam że będę musiała się z tobą kłócić o pieniądze, a ty normalnie je mi oddałeś.
-A co? Mam być wredny?
-To ma związek z Magdą, prawda?
-Czemu?!
-Ty się mnie pytasz?!
-Dobra, dzieciaki spokój!! Rozmowę dokończycie później, teraz jest śniadanie. - powiedziała mama kładąc na stole talerz z jedzeniem.
Wszyscy jedli w ciszy. Po śniadaniu Eliza poszła do swojego pokoju dostała sms'a od Kacpra; " Hej, zaraz będziemy wyjeżdżać, będę o 12. Spotkamy się o 13 na boisku? " Dziewczyna bez zastanowienia odpisała " zgoda, będę o 13 " . Ubrała się i zeszła na dół.
-Mamo, wychodzę o 13 . - powiedziała siadając koło mamy.
-Dobrze. Kacper przyjeżdża? - spytała.
-Tak. Mam nadzieje że tak jak obiecał... że się nie zmienił.
-Na pewno nie. - pocieszała ją mama.
Dziewczyna poszła do pokoju barta. On siedział w ciszy na tapczanie, Eliza usiadła koło niego.
-Co jest? - spytała szturchając brata.
-Nic. - odpowiedział spoglądając na siostrę
-Co ty taki? Dziwny jesteś ostatnio.
-Nie jestem.
Eliza wstała i zaczęła dotykać jego rzeczy. On nic, zawsze się denerwował i wyrzucał ją z pokoju.
-Mateusz, co jest? Powiesz mi czemu tak od razu oddałeś mi pieniądze? Nie musiałam z tobą walczyć o nie.. jak nigdy.
-Jezu, po prostu. Nie pomyślałaś, że mam dość już walczenia z własną siostrą? To nie ma sensu.
-Pff.. a ty jesteś. Nie ma sensu.. pff..
Eliza zaczęła łaskotać, Mateusza. Znów zaczęli się bić. Dziewczyna wyszła z jego pokoju i poszła do mamy. Kiedy wybiła 12;45 poszła po torbę i ruszyła w stronę boiska. Jak doszła usiadła na murku. Kacpra jeszcze nie było. Była przed czasem, ponieważ była 12;55. Poczekała chwilę zobaczyła że Kacper siedzi dalej od niej, najwyraźniej jej nie zauważył. Zobaczyła że Kacper pali. Podbiegła do niego.
-Ty palisz?! - wykrzyknęła.
-A jakieś cześć, hej? - spytał.
-Cześć. - powiedziała. - TY PALISZ?! Obiecałeś że się nie zmienisz. no!!
-Hej, no wiesz.. nie zmieniłem się tylko to.. ale to tylko teraz.. potem  nie będę... - wyrzucił papierosa i próbował się tłumaczyć przed przyjaciółką.
-Fuuj. - Eliza wyrażała obrzydzenie.
-Dobra, nie przytulisz się?
-Fuu! Śmierdzisz teraz. - powiedziała śmiejąc się pod nosem. - i jak ja cię mam przytulić?!
-Jak nie chcesz nie musisz. Opowiadaj co słychać. - powiedział.
Dziewczyna zaczęła opowiadać Kacprowi co działo się przez te 3 tygodnie jak go nie było. Powiedziała że Marcin się w niej zakochał, że rozmawiała z Szymonem.. wszystko. Prawie wszystko. Ukryła to że całowała się z Marcinem.
-No to wszystko.. nic innego się nie wydarzyło . - oznajmiła. - to co idziemy po Anie i resztę.
Eliza stała się nerwowa, bo nie powiedziała że całowała się z Marcinem. Zaczęły trząść jej się ręce.
-Czekaj, czekaj. - powiedział. - Czegoś mi nie powiedziałaś.
-Czego? Wszystko ci opowiedziałam.
-Ręce ci się trzęsą.. czyli coś ukrywasz.. powiedz. Nie będę zły.
-Na pewno nie będziesz?
-Nie.. przecież, jak masz chłopaka czy coś to my i tak parą nie byliśmy jak mnie nie było masz prawo.
-No.. ja całowałam się z Marcinem. - Eliza zamknęła oczy i odwróciła się.
Chłopak wstał i usiadł na przeciwko niej.
-Przecież, nic się nie stało. Jejku.. parą jesteście?
-Nie.. - odpowiedziała.
-I tak my parą nie jesteśmy więc nie rób afer.. ok?
-Ok.
-Teraz mnie przytulisz? - spytał.
Dziewczyna bez słowa przytuliła się do Kacpra.
-Brakowało, mi twojego przytulania. - powiedziała.
Porozmawiali jeszcze chwilę na boisku i poszli po Anie i Marcina. Kiedy Ania zeszła rzuciła się na szyje Kacprowi.
-Wy mnie dzisiaj uduście.. - zaśmiał się.
-Eliza, słyszysz.. masz go dzisiaj nie tulić. - zaśmiała się Ania.
-Cześć, Marcin! - wykrzyknął Kacper, jak zobaczył że Marcin wyszedł.
-Cześć! - odpowiedział.
Cała 4 poszła na pizze. Eliza cały czas rozmawiała z Kacprem . Marcin, stał się zazdrosny, dalej był zakochany w Elizie. Po pizzy poszli  na boisko. Eliza dalej rozmawiała z Kacprem. Marcin siedział obrażony. Koło niego usiadła Ania.
-Co jest? - spytała.
-Ona cały czas gada z Kacprem. - odpowiedział
-Nie było go przez 3 tygodnie.. ciebie miała cały czas. Jakbyś wyjechał i wrócił po dłuższym czasie też by sie tak zachowała.
Marcin spojrzał na Elizę i Kacpra, przytulili się i po chwili pocałowali. Najwyraźniej znów byli parą. Chłopak nie wytrzymał wstał i poszedł... usiadł na murku. Był za bardzo zazdrosny. Wolał się oddalić, zanim zrobi coś głupiego. Ania wstała i podeszła do niego.
-Maarcin. Daj se spokój.. - powiedziała.
-Tobie łatwo mówić! - wykrzyknął
Eliza z Kacprem podeszli do Ani i Marcina.
-Co się stało? - spytała Eliza
-Pff.. Marcinek zazdrosny. - odpowiedziała Ania.
-Marcin, wstawaj.. nie rób z siebie dzieciaka. - powiedział Kacper.
-Weźcie dajcie mi spokój!! Idźcie sobie dalej rozmawiać..  - odpowiedział.
Kacper z Anią ruszyli tam gdzie siedzieli wcześniej.
-Eliza, nie idziesz? - zawołał ją Kacper.
-Nie idźcie.. dojdę. - powiedziała.
Eliza usiadła koło Marcina.
-Ej..co tu będziesz sam robił? Chodź..
-Nie. idź do nich.. tęskniłaś za Kacprem. Mnie miałaś 3 tygodnie.. idź tam do niego.
-Marcin, weź się nie wygłupiaj! Chodź.
-Nie wygłupiam się idź..
-A ty jesteś uparty jak osioł! Chodź! Nie będziesz tu siedział sam!
-Będę! Idź!
-Nie.. jak nie chcesz iść to ja tu zostanę z tobą.. - powiedziała siadając koło Marcina.
Chłopak wstał.
-Eliza.. lubię cię.. nawet bardzo. Sama wiesz. Ale ja chcę pobyć sam.. muszę pomyśleć na tym no że jesteście razem i ja nic na to nie poradzę.. Proszę idź.
Eliza bez słowa wstała i poszła do Ani i Kacpra. Zaczęli rozmawiać.. minęło pół godziny, godzina.. Marcin dalej nie pojawiał się koło Elizy i reszty. Eliza wstała i podeszła do Marcina.
-Jezu, chłopie siedzisz tu już godzinę. Chodź wreszcie.
-Nie.
-Co mam zrobić żebyś przyszedł?
-Idź, ja dojdę zaraz.
Dziewczyna poszła i usiadła koło Kacpra. Po chwili zobaczyła jak Marcin idzie w ich stronę. Usiadł koło Ani.
-To się robi denerwujące. - powiedziała Eliza do Ani i Kacpra
-No. - odpowiedział Kacper.
Kacper usiadł koło Marcina.
-Ej.
-Co chcesz? - spytał Marcin.
-Weź, wstań i wróć do normalnego świata. A nie jesteś w świecie " Eliza " . Człowieku, masz 14 lat.. jeszcze nie jedną dziewczynę se znajdziesz.. Eliza z Anią mówiły mi jak cię jakaś Oliwia potraktowała, szkoda że tak zrobiła. No ale całe życie przed tobą, nie marnuj go na jedną osobę. Wyjeżdżasz pod koniec wakacji, nie daleko.. ale i tak zapomnisz o Elizie. W głowię będzie ci inna dziewczyna jaką tam spotkasz... a się nagadałem. Radzę Ci przemyśl to czy warto skupiać się na jednej osobie.
-Ja.. sobie to przemyślę w domu.. pa. - powiedział wstając i ruszając w stronę domu.
-Marcin, zaczekaj! - wykrzyknęła Eliza.
-Nie wołaj go. Niech idzie.. - powiedziała Ania zatykając buzie Elizie. - Lepiej dla niego.
Cała trójka pozostała na boisku..

*** 

Rozdział można zakończyć słowami; " to be continued " czy jakoś tak . XD

Dobijam do 30 rozdziałów. *-* Jest już 270 komentarzy . *_* i 

4606 odwiedzin . *___* Od 18 lipca 2012 . ; o Prawie miesiąc . ;D

>>CZYTAĆ!!<<
No jak widać.. odwiesiłam bloga. xD
Dla jednych to wielkie HURRRA!! , dla innych " Ale żenada -.- "
Mam prośbę.. nie podoba się.. nie czytaj . ^^ Zlikwidowałam, możliwość
dawania Anonimowych komentarzy.. jak chcesz dać kom. zaloguj się. ;q
Poprawię się od 30 rozdziału OBIECUJĘ.. będzie więcej opisów niż dialogów. ^^
Wiem że miałam odwiesić.. dopiero we wrześniu.. ale nie mogę wytrzymać, bez
pisania  bloga .:3 xD